90 (P. C. T. SNELLEN). NIEUWE AANTEEKENINGEN 
helt in teekening wat tot Wisce/lalis over. Zoo vormt alles een, 
zij het dan ook niet zeer homogeen geheel. Anders zou men van 
die drie soorten soorten drie verschillende genera moeten vormen. 
Dit ware overdreven, doch tot zulke uitersten leidt somtijds het 
vestigen van genera op kenmerken, slechts aan eene sekse eigen. 
De thans te beschrijven soort, hoewel hare verwantschap met 
Crossophora klaarblijkelijk is, onderscheidt zich weder door nog 
kortere bijpalpen, eenigszins driekant eindlid der opgerigte, even 
lange lipvoelers, dunnere, op een derde wel eenigszins gebogen 
maar aan de bovenzijde niet uitgesneden, ook gelijkmatig bewim- 
perde sprieten en normale pooten. Toch plaats ik haar liever voor- 
loopig in Crossophora dan weder een nieuw genus te «scheppen». 
D 
lid 2 boven aan wat verbreed en daar ongeveer als de helft van 
D 
palpen (lipvoelers) zijn niet langer dan de kop, gebogen, 
de doorsnede der oogen. Sprieten boven beschreven, van gewone 
lengte; de wortel is «knollig» verdikt. Bijoogen aanwezig, ook de 
zuiger. Voorhoofd een weinig rond uitpuilend. Thorax gewoon; 
achterlijf nog wat slanker dan bij Aiscellalis en, evenals daar, 
een weinig langer dan bij Ceratoclasis Delimitalis en Tenebralis. 
Vleugelvorm als bij Miscellalis. De palpen zijn geheel onderaan 
wit maar overigens zijn zij, evenals kop, sprieten , thorax, achter- 
lijfsrug en bovenzijde der vleugels met franje donker zwartbruin 
met flaauw paarsen glans Wat teekening betreft, zoo ziet men 
daarvan niets dan op de voorvleugels eene ronde doorschijnend 
witte stip op een derde der middencel, eene dubbele op de dwars- 
ader en eene of twee daar onder, juist aan den wortel der cellen 
3 en 4, De achtervleugels zijn tegen den wortel wat valer en 
erijzer: zij hebben ook twee witte stippen op hunne dwarsader en 
twee aan den wortel der cellen 3 en 4, maar minder scherp. 
Verder ziet men nog eene niet scherp begrensde begrensde door- 
schijnende plek in het midden der cellen 6 en 7. De onderzijde 
der vleugels is vaal, iets paarsglanzig graauwbruin, met dezelfde 
teekening als boven, die van het lijf vuilwit ; ook de pooten zijn 
ten deele witachtig, overigens graauwbruin. 
De bovenstaande beschrijving geldt voor den man. Het wijfje, 
