106 P. ©. T. SNELLEN. EENIGE AANTEEKENINGEN 
niet als eene verwante van de genera Hestina en Diagora kan 
worden beschouwd en wel om de volgende reden: 
Een gewigtig kenmerk bij de Classificatie der Nymphalidae is 
gelegen in de plaats waar de zoogenaamde praecostaalader der 
achtervleugels ontspringt, namelijk hetzij vóór, juist tegenover of 
voorbij de plaats waar de costaal- en subcostaalader (voorrand der 
middencel) zich van elkander afscheiden. Felder is de eerste geweest 
die het belang van dit kenmerk heeft ingezien, zie »Ein neues 
Lepidopteron aus der Familie der Nymphaliden (1861) en Herrich- 
Schiffer heeft zich met Felders opvatting vereenigd (Corr. Blatt 
des Zoòl.-Mineral. Vereins zu Regensburg 18 (1864) p. 105. Het 
is ook inderdaad een zeer gewigtig kenmerk, ik heb dit steeds zoo 
bevonden en daarom verwonderde het mij zeer dat Schatz, in de 
Familiën und Gattungen der Tagfalter bij de bewerking der Nym- 
phaliden, het niet heeft gewaardeerd, maar voor de verdeeling dier 
familie in groepen en genera met kenmerken voor den dag komt 
die geheel onvoldoende, ja ongerijmd zijn, b.v. de aan de rupsen 
ontleende. Ik zal over dat werk thans niet verder spreken maar 
alleen opmerken dat het mij zeer teleurgesteld heeft en dat het 
wel achterwege had kunnen blijven. Wat aangaat de bespreking 
van het genus waarin //estina Oberthurt Leech moet worden geplaatst, 
zal ik mij dan ook liever aan Felder en Herrich-Schäffer houden. 
ledere Classificatie die gebaseerd is op de eerste toestanden der 
dieren, op inwendige, alleen bij ontleding te constateeren kenmer- 
ken of op die, welke slechts aan ééne sekse eigen zijn, is in 
beginsel verkeerd en kan hoogstens hetzij als eene voorloopige 
worden geduld, of moet wat de strikt anatomische aangaat, 
althans bij de Insekten, als geheel verwerpelijk worden beschouwd, 
Bij de genera Hestina en Diagora (Parhestina) nu, ontspringt de 
praecostaalader der achtervleugels voorbij de plaats waar costaal- 
en subcostaalader zich van elkander afscheiden. Dit is gemakkelijk, 
met eene gewone loupe, zonder bevochtigen met terpentijn of 
ontschubben, te zien. Even gemakkelijk kan men constateeren dat 
bij /. Oberlhuri de praecostaalader ontspringt, juist tegenover de 
plaats waar de beide genoemde hoofdaderen zich van elkander af- 
