OVER EXOTISCHE LEPIDOPTERA. 107 
scheiden, (zie pl. 5 B fig. 5, bij a.) De soort behoort dus te huis 
in afdeeling II van Herrich-Schäffer’s Analytische tabel der Nym- 
phaliden-genera (Correspondenz-Blatt des Zool.-Miner. Vereins zu 
Regensburg 1864 p. 110): «Die Subeostalis und Costalis der 
Hinterflügel laufen bis zum Ursprung der Praecostalis dicht an 
einander; diese entspringt gerade der Stelle 
3 gegenüber wo sich die 
9 
Subcostalis in sanfter Krümmung von der Costalis entfernt. Ast 
8 der Vorderflügel in den Saum» en, daar de middencel der achter- 
vleugels open is (die der voorvleugels is door eene duidelijke dwars- 
ader gesloten), de aderen 7—9 (niet 7—10) der voorvleugels 
gesteeld zijn en men op de onderzijde der achtervleugels geene 
ringvormige figuren in de middencel ziet, komt men tot Herrich- 
Schäffer’s sectie «5», de genera Limenitis, Pandita en Heterochroa 
bevattende. Herrich-Schäffer heeft die drie genera in de tabel niet 
verder gekarakteriseerd. Wat Heterochroa betreft, zegt hij bij de 
nadere toelichting zijner genera, 1. c. p. 130. «Von Limenitis 
weiss ich Heterochroa nicht zu trennen, doch lassen sie sich ver- 
einigt in mehrere Gruppen sondern». Daar ik van Heterochroa, 
dat een geheel Amerikaansch genus is, slechts een paar soorten 
bezit, wil ik deze kwestie onbehandeld laten maar wat Pandita 
betreft, opmerken dat bij dit genus ader 9 der voorvleugels voorbij 
de helft van den steel van 7—9 ontspringt, bij Limenitis er voor. 
Zeer scherp is de afscheiding echter niet en dus zou het mij niet 
verwonderen wanneer men later ook Pandita met Limenitis 
vereenigde. 
Wat nu Oberthuri aangaat, zoo is zij, volgens het aderstelsel 
eene geheel typische Limenitis; ader 9 der voorvleugels ontspringt 
uit een derde van den steel van 7—9, Ook wanneer men den 
vlinder met de alom bekende Limenitis Populi vergelijkt, ziet men 
in de palpen, oogen, sprieten of pooten geen verschil. De aanleg 
der teekening wijkt echter af In plaats van den bij Limenitis 
zoo gewonen gebroken lichten dwarsband der voor- en de een of 
twee met den achterrand parallele lichte dwarsbanden der achter- 
vleugels, ziet men bij Oberthur witte (donker bestoven) langsstrepen 
in de cellen en eene rij witte stippen langs den achtterrand der 
