AAN DE VOORSCHENEN BIJ HET GENUS AGROTIS. 123 
Opmerkelijk is het, dat bij de dieren met eene betrekkelijk 
lange scheen, geen noemenswaardig verschil waar te nemen was 
tusschen de lengte der scheen binnen- en buitenwaartsch, terwijl 
bij de anderen de scheen binnenwaartsch steeds langer was. 
Ook hierop maakt Praecox eene uitzondering. 
In volgende tabel vindt men vermeld: 
1°. het aantal onderzochte dieren en dat der voorpooten die ter 
onderzoeking gekomen zijn; 
2°, de verhouding van scheen tot het eerste tarslid, het laatste 
daarbij als eenheid aangenomen ; 
30, de breedte der scheen, de lengte daarbij als eenheid aan- 
genomen; 
4°, het aantal stekels op iedere scheen, zoowel binnen- als 
buitenwaartsch. 
5°, de lengte en breedte van de gemeten stekels. ') 
Het genus heb ik voornamelijk verdeeld naar P. G. T. Snellen 
«De vlinders van Nederland» en Berge’s Schmetterlingsbuch, *) 
met behoud van diens namen voor de onderafdeelingen en met 
bijvoeging van het vroegere genus Aplecta. Meer voor de curiositeit 
heb ik die soorten, welke volgens het werk van Hofmann geen 
stekels bezitten met een * gemerkt. 
De volgorde door mij aangenomen is geheel willekeurig, in de 
eerste groep heb ik ter wille van het gemakkelijker overzicht 
zooveel mogelijk de soorten geplaatst naar het aantal stekels aan 
den buitenkant, met uitzondering echter van Oceulta die ik van 
Prasina niet heb willen scheiden. 
In de tweede groep, heb ik die soorten het eerst geplaatst, 
welke mij het meest verwant schenen aan de vorige afdeeling. 
1) De stekels zijn niet van alle schenen gemeten; in de opgaaf der grootte 
heb ik de beide uitersten vermeld. 
2) 5de uitgaaf, 
