. DER KEVERVLEUGELS. 183 
wordt de resulteerende ader aangewezen met II,., wanneer de 
te zamen vallende takken tot een Gabelast erster Ordnung behooren, 
daarentegen met II,,, wanneer zij niet versmelten tot een Gabelast 
erster Ordnung. 
Het is niet gemakkelijk deze aanwijzingsmethade toe te passen 
op den coleopteravleugel Een zekere reductie doet zich daar ge- 
voelen tengevolge van het eigenaardig vouwen van den ondervleugel, 
De aderen krijgen daar een richting en een vorm, die bij de andere 
orden niet voorkomen. Eerst het bestudeeren van het aderbeloop, 
in den popvleugel kan hier het gewenschte licht doen ontstaan. 
Zie Oudemans pag. 614. 
De aanwijzingscijfers van Redtenbacher laten zich over het 
algemeen zeer gemakkelijk plaatsen in alle kevervleugels. Alleen de 
evenaderen laten zich zelden uitvinden in den vleugel, In ieder 
geval is dit moeilijk, wanneer de vleugel voor het microscoop ge- 
prepareerd is. Op de afbeeldingen van Redtenbacher zelf ziet men 
dan ook geen concave aderen, anders dan met stippellijnen, aange- 
duid en dan is het nog dikwijls de vraag of dat wel aderen zijn. 
Spuler beweert nog, dat, wanneer men de met even cijfers 
aangewezen aderen eenvoudig weglaat , en de aanduiding der voorste 
ader, die Redtenbacher als concaaf opvatte en daarom met II aan- 
geduid heeft, verandert in I, men zich met de identificeering der 
aderen, o. a. bij de coleoptera, vereenigen kan. 
Roger spreekt nimmer over de concave aderen. 
Voor het doel, dat ik mij voorstel, is het onnoodig de stelsels 
van Spuler of Redtenbacher nader te bespreken, daar ik de be- 
namingen van Roger meen te moeten behouden. 
Algemeene omschrijving van den vleugel. 
Sub-Orde I. Caraboidea. 
De vorm van den vleugel is in den regel scalpelvormig, bij de 
loopkevers smaller dan bij de waterkevers. De voorrand is in het 
basaalgedeelte zeer flauw naar binnen gebogen en verloopt van af 
het gewricht in gebogen richting tot aan de scherphoekige vleugelpunt. 
