184 (K. J. W. KEMPERS) HET ADERSYSTEEM 
De achterrand verloopt uit den geronden basaalhoek zeer flauw gebogen 
tot aan de vleugelpunt. Bij de kleine loopkevers is die rand in den 
regel bewimperd en hier en daar ingesneden; iets dat op een 
basaallapje gelijkt of gaat gelijken vormt dan de Area analis. 
De eerste twee aderen vereenigen zich reeds op een vierde ge- 
deelte van de lengte van den vleugel tot een dikke, den voorrand 
begrenzende, van fijne dwarsribjes voorziene hoornlijst, welke tot 
het gewricht doorloopt en zich daar oplost in een pigmentvlek. 
De derde ader vereenigt zich niet altijd met de beide vorige 
aderen, doch loopt onmiddellijk naast dezen voort om op hetzelfde 
punt als dezen te eindigen. Duidelijk blijft de afscheiding zichtbaar. 
In den regel toch is deze derde ader van den oorsprong af donkerder 
gekleurd dan Ten Il, maar juist waar I en II zich vereenigen en 
een donkere tint aannemen, wordt III licht, soms kleurloos. Schijn- 
baar gaat dan T, II en III als één ader langs den rand (vgl. Everts 
blz. 29) maar in werkelijkheid is dit het geval niet Ook dit komt 
in den regel bij de waterkevers beter uit, dan bij de loopkevers. 
De vierde ader, door Roger niet met name genoemd, maar aan- 
geduid als een mediale langsader, bevindt zich juist op het midden 
tusschen vena scapularis (ader IIL) en vena externo-media (ader V), 
Bij het vouwen van den vleugel komt dan ook ader V tegen ader 
UI te liggen en ader IV in den plooi. 
Ader IV loopt van uit den vleugelwortel tot op ongeveer het 
midden van den vleugel in zwak gebogen lijn, met den bollenkant 
naar den voorrand. Op dat punt geeft zij een zijtak naar boven, 
die zich nog eenmaal vertakt. Tegen ader III wordt door ader IV 
gevormd een onregelmatige vierhoek met scherpen hoek naar den 
vleugelbasis en stompen of rechten hoek daartegenover, De twee 
zijtakjes vormen tegen ader III een driehoekje. De ader IV eindigt 
echter niet in het midden van den vleugel. Zij vertakt zich daar 
nog in twee takken die, als straaladeren naar den top en den 
binnenrand des vleugels zich uitstrekken !) 
1) Redtenbacher p. 210 neemt het volgende van Adolph over: „Strahladern 
sind undeutlichen, hornigen Streifen, welche in Apicaltheile des Flügels diver- 
girend verlaufen, und als Reste von aufgelösten Convexadern anzusehen sind ”. 
