TRICHIOSOMA LUCORUM L. 225 
aanwezigen cocon aangesponnen, dan kan het kapje van dezen 
laatsten niet wijken, en de wesp sterft in hare gevangenis. De 
grootere coconkluwens bevatten in den regel verscheidene dergelijke 
cocons; het zijn natuurlijk altijd de latere larven, welke de vroegere 
«inmetselen », daar elke larve voor zich wel zorgt, het kopeinde 
van haar cocon de benoodigde ruimte te geven, In Fig. 3, 9, 
40 en 11 ziet men duidelijk, dat enkele cocons in den beschreven 
toestand verkeerd hebben; zij zijn met a aangeven. 
4, Over het openbijten der cocons. Dit geschiedt, 
met een duidelijk hoorbaar, knappend geluid, door middel van de 
voorkaken, die spits en sikkelvormig zijn en aan de holle zijden 
twee chitinetanden bezitten; zie «de Nederlandsche Insecten » 
Fig. 388. Een der kaken wordt door den wand van den cocon 
gedreven, de andere van binnen met de punt tegen dien wand 
aangezet; dat er veel kracht gebruikt wordt en ook moet gebruikt 
worden, om het harde en taaie weefsel van den cocon te door- 
snijden, blijkt wel hieruit, dat ik bij eenige voorwerpen, die hare 
pogingen, om den cocon te openen, opgaven, als oorzaak daarvan 
naderhand bevond, dat de eene kaak gebroken was. Dat ook enkele 
andere voorwerpen er niet in slaagden, hun cocon te openen, is 
ook wel een bewijs, dat daartoe veel van de kracht der dieren 
gevergd wordt. 
De doorsnede der opening, waardoor de wesp den cocon verlaat, 
wisselde af van 5 tot 8 mM.; zie Fig. 5 en 6. De maat staat in geen 
verband met de grootte van het dier; soms is de opening zoo groot, 
dat de bewoner den cocon zeer gemakkelijk kan verlaten, doch 
andere malen is het een hevig gewring. Ook blijkt de opening 
wel eens te nauw te zijn: dan wordt ten slotte door het dier 
eene nieuwe snede gemaakt, van eenig punt van de oude in zeer 
schuine richting uitgaande, zie Fig. 84; zoodra deze snede genoeg 
gevorderd is, om de noodige ruimte voor den doortocht te ver- 
schaffen, verlaat de wesp den cocon; ook in Fig. 45 is een aldus 
geopende cocon te zien. Ook bevond ik wel eens, dat de snede niet 
zuiver rondliep, en dus niet op het punt van uitgang aankwam, 
doch eene schroeflijn beschreef, zie Fig. 7. Of dit ook eene ver- 
