XII V E E s L A G. 



op p. 29 van zijn Geschiedkundig overzicht naar den eisch ge- 

 boekstaafd ; oin in geene herhalingen te treden , ben ik zoo vrij , 

 u daarnaar te verwijzen, doch dit is zeker, naast de herinnering 

 van onzen waardigen vriend, zal die aan zijne edelmoedige echt- 

 genoote bij ons blijven leven. 



Thans wil ik tot mijn gewoon Verslag overgaan en begin met 

 de ook ditmaal niet uitgebleven wisselingen in het ledental. 



Gestorven zijn twee onzer eereleden , de beeren Dr. C. Felder 

 te Weenen en Dr. H. D. J. Wallengrèn te Farhult in Zweden. 

 De eerste , die zich in de laatste jaren weinig of niet meer met 

 Entomologie bezig liield , was vroeger, tijdens het leven van zijnen 

 zoon Rudolf Felder , een van de vlijtigste beoefenaars der Lepido- 

 pterologie en behalve tal van opstellen in verschillende tijdschriften 

 gaven de beide Felder's een hoofdwerk over vlinders uit, namelijk 

 over de insecten dier orde, verzameld, gelijk de titel luidt, op de 

 sedert beroemd geweiden reis om de wereld van het fregat 

 Novara. Dat werk , waarvan de uitgave door de Oostenrijksche 

 regeering op onbekrompen wijze werd ondersteund, geeft, wat de 

 Lepidoptera betreft, meer dan het belooft. Niet alleen toch de op 

 de reis verzamelde vlinders worden daarin behandeld, maar de auteurs 

 namen de gelegenheid waar om alle nieuwe soorten, die zij in 

 hunne verzameling bezaten of van anderen ter publicatie konden 

 verkrijgen, te beschrijven of af te beelden. Veel verkregen de 

 beeren Felder ook tot dat doel van het Leidsche Museum , maar 

 verzuimden gewoonlijk dit aan te duiden. Het werk werd na den 

 dood van Rudolf Felder, door zijnen vader, wien het vroeg 

 afsterven van zijnen zoon zeer had geschokt, met behulp vanden 

 heer Alois Rogenhoter , conservator aan het Weener hof kabinet , 

 in zooverre tot een einde gebracht, dat de nieuwe soorten der 

 Heterocera wel afgebeeld , maar evenmin als de vele nieuw opge- 

 stelde genera beschreven werden. 



Dr. Wallengrèn was een Zweed. Hem kenmerkte de bijna 

 spreekwoordelijk geworden degelijkheid van de Scandinavische be- 

 oefenaais der natuurlijke historie. In tegenstelling met Dr. Felder 

 ging hij tot kort voor zijnen dood, — op '25 October 1894 ont- 



