V K B s li A G. XXIII 



Een ander gelijksoortig verschijnsel betreft SpJilnx couvolvuli L. , 

 (de winde-pijlstaartvlinder) die men in den regel ook slechts 

 zeldzaam, als bij toeval aantreft. In den laatsten tijd heeft men 

 ook eene soort van tabaksplant onder de benaming van Nicotiana 

 af Jinis , met witte bloemen en eene vrij lange pijpvormige bloem- 

 kelk en aangenaam als oranjebloesem geurende , mede als zaaiplant 

 voor perken in den ha'^.del gebracht. Spreker heeft daarvan in den 

 laatsten tijd ook perkjes gehad en is het hem gebleken, dat die 

 bloemen in de laatste helft van September druk worden bezocht 

 door vlinders van S. convolvuü, zoodat tegen het vallen van den 

 avond bij gunstig weder er geen dag voorbijgaat , zonder dat 

 men daar meerdere kan aantreffen. 



Het is zeer aardig om te zien , hoe zij met hunnen buiten- 

 gewoon langen zuigsnuit recht uitgestoken, snel rondvliegen van 

 de eene bloem naar de andere, daar slechts een oogenblik vertoeven, 

 om weder naar eene andere te snellen en ten laatsten nu en dan 

 wat langer te vertoeven met den langen zuigsnuit in de diepte der 

 lange bloemen gestoken , om den daar nog aanwezigen honig uit de 

 honigkliertjes te zuigen. Aanvankelijk vonden zij waarschijnlijk niet 

 anders dan reeds uitgezogen bloemen , dan echter vertoeven zij iets 

 langer, ofschoon toch altijd slechts zeer kort. Dan valt het echter 

 zeer gemakkelijk hen te vangen, terwijl anders hun vlucht bui- 

 tengewoon snel en onrustig is, en zij bijna niet te vangen zijn. 



De lengte van den bloemkelk is in overeenstemming met de lengte 

 van den zuigsnuit des vlinders, omstreeks 8 of 9 centimeter. 



Spreker heelt dit ook gedurende een drietal jaren telkens weder 

 waargenomen , zoodat het weinig moeite zou kosten zoovele vlinders 

 te verzamelen, als men wenschte, en speet het hem zeer, dit niet 

 vroeger te hebben geweten , daar het hem wellicht in de gelegen- 

 heid zou hebben gesteld meerdere ophelderingen te kunnen ver- 

 krijgen omtrent het nog duistere in het leven van den doodshoofd- 

 vlinder , zooals hij dat vroeger heeft uiteengezet. Voor S. convolvuli 

 geldt toch hetzelfde als voor Acherontia Airopos. Destijds zag hij 

 echter geen kans , van de eerste meerdere levende vlinders te ver- 

 krijgen. 



