XXXII VERSLAG. 



dezelfde bloemen ook elders in de nabijheid in menigte aanwezig 

 zijn. Bij mijn laatste bezoek te Tjibodas op den berg Gedeh in 

 West-Java zag ik vier dagen achtereen eene Pyrameis Cardui 

 L. om en bij den steenen stoep der woning; den ganschen dag 

 zoolang het weder helder was , was zij daar aanwezig. 



Papilio Demoliou Cr. is een snel vliegende vlinder maar bepaalt 

 zich met dat al liefst tot het volgen van een weg of pad of wel 

 den kant van een bosch of een' tuinrand, welke hij voortdurend 

 afvliegt, zich slechts zelden eenige oogenblikken op eene bloem 

 ophoudende; terwijl hij aan het eind gekomen, dan omkeerende, 

 weder denzelfden weg terugvliegt , meestal echter langs eenen om- 

 weg naar zijn uitgangspunt terugkeert en van daar af weder den- 

 zelfden tocht begint. Deze afstand nu , welke alzoo als de middellijn 

 kan worden beschouwd van de ruimte waarin die vlinder, tenzij 

 hij om de eene of andere reden gedwongen wordt zich naar elders 

 te begeven , zijn leven schijnt te slijten bedraagt niet meer dan 

 eenige minuten gaans. Ziet men op Java 's avonds Hesperiden om 

 bloemen vliegen en beproeft men ze te vangen zonder dat dit echter 

 gelukt, dan vliegen zij veelal op eens pijlsnel weg en worden dien 

 avond niet meer gezien. Men zou dan denken dat zij ver weg zijn 

 gevlogen ; dit is echter zeker wel niet het geval geweest want den 

 volgenden aventi komen zij weder op dezelfde bloemen terug. Blijk- 

 baar openbaart zich hierin ook het bestaan van het herinnerings- 

 vermogen. Want voorzeker zouden zij tot die bloemen ook door 

 den geur of zelfs door hare kleuren kunnen worden gelokt; maar 

 meer waarschijnlijk acht ik het toch, dat zij ze zich herinneren; 

 wanneer Pap. Bemolion zoo steeds denzelfden weg weet terug te 

 vinden moet daarbij toch zeker wel de herinnering in het spel 

 zijn. Op de reeds genoemde zomervergadering van 1875 deelde 

 ik dan ook reeds eene waarneming mede nopens eene Precis 

 Intermedia Felder die ik zes avonden achtereen op dezelfde plek 

 tegen de zoldering der sociëteit te Mangkasar zag slapen , terwijl zij 

 des daags daar niet te vinden was, die dus blijkbaar eiken avond 

 Zich haar slaapverblijf wist te herinneren en terug te vinden. Ook 

 het erkennen van sommige kleuren door tlinders wijst op hetzelfde. 



