1 X XVIII VERSLAG. 



is echter dezelfde als de een jaar vroeger besclireven Fap. Dohcrtiji 

 Rippon, Ann. & Mag. of Nat. Hist. Ser. 6, vol. XI, pag. 294 

 (1894) en moet dus laatstvermelden naam dragen. Opmerkelijk is 

 de eenkleurig donkere, bij den man zwarte, bij het wijfje grau w- 

 bruine bovenzijde , die DoJiertp zeer kenbaar maakt. Toch is vooral 

 na het lezen der beschrijving van den heer Rippon, die over een 

 vrij aanzienlijk materiaal kon beschikken , bij Spreker het vermoeden 

 ontstaan, dat wij hier wel eens niet met eene afzonderlijke soort, 

 maar met eene lokale variëteit van eene Philippijnsche soort {Pap. 

 NepJierens Gray) konden te doen hebben. Latere waarnemingen zullen 

 dit wel ophelderen. 



Als nieuwe soorten voor de fauna van Nederland vertoont Spreker 

 verder eerstens Scoparla murana Steph. , waarvan een zeer gaaf en 

 frisch wijfje door Mr. H, W. de Graaf den 15den Augustus 1893 

 of 1894 bij den Haag werd gevangen. Vroeger had Dr. Kallenbach 

 reeds een ander exemplaar gevonden te Zandvoort, den lOden 

 Augustus. Dit was echter min of meer afgevlogen , om welke reden 

 de opgave der nieuwe soort van dit zeer moeielijke genus achter- 

 wege bleef. Het door Mr. de Graaf gevangen voorwerp komt echter 

 de voorloopige determinatie van het Zandvoortsche exemplaar be- 

 vestigen. 



De ontdekking der tweede soort , Limnaecia pkragmitella Stton. 



mag weder als eene vrucht der zoo dikwijls gebleken samenwerking 



van verschillende leden onzer vereeniging beschouwd worden. Eenige 



kolven van Typha aantreffende, kwam aan Spreker bovengenoemde 



soort, welker rups in die kolven levende, daarin overwintert , weder 



in de gedachten. Hij deelde dus zijn vermoeden, dat zij ook wel 



inlandsch konde zijn, aan de beeren Galand en van Pelt Lechner 



mede , die zich toen eveneens op het inzamelen van Typha-kolven 



toelegden. De eerste had zelfs de goedheid daarvan een aantal aan 



Spreker te zenden. Ten einde de kansen voor het verkrijgen der 



vlinders te vermeerderen , deelde Spreker zijn voorraad met den 



heer Schuijt. Deze had inderdaad het genoegen , in den zomei^ van 



1895 bij het na'zien zijner flesschen , twee exemplaren van den 



vlinder te vinden die wel is waar dood en niet geheel gaaf meer 



