VEESLAG. XCIX 



« Ook wilde ik nog even Uwe aandacht bepalen bij het begrip 

 aan de uitdrukking «schadelijke insecten » te hechten. Onlangs deelde 

 ons jongste medelid Dr. Koningsberger in het botanisch tijdschrift 

 dTeysinannia» mede , dat te Buitenzorg vele Albizzia-boomen erg door 

 de rupsen van Terias llecahe L. werden beschadigd. 



Dit feit nu is mij al van vroeger, toen ik aldaar verblijf hield 

 zeer goed bekend ; het is echter niet de rupö van Terias Hecahe L. , 

 maar die van Terias hJanda B. , die de schuldige is — de laatste 

 is, doordat zij eenen zwarten kop heeft, duidelijk van de eerste, 

 wier kop lichtgroen is , te onderkennen. Maar treedt deze rups 

 daar nu op als schadelijk insect, waar zij gedurende korten tijd 

 eenige der kleine, spoedig weder aangroeiende bladeren vernielt van 

 de Albizzias, die louter als schaduwboomen boven de koffieheesters 

 dienst doen ? Mij kwam dit steeds te ver gezocht voor. In het alge- 

 meen toch heerscht te dezen opzichte overdrijving. In de geschriflon, in 

 de laatste jaren op Java over het suikerriet gepubliceerd , vond ik 

 zoo eene lijst van dieren als schadelijk voor het suikerriet vermeld , 

 die met den olifant begon — waarom ook de homo sapiens var, 

 fur niet? — en waarop onder anderen verschillende Hesperiden- 

 rupsen voorkomen , die in haar gansche leven misschien een enkel 

 suikerrietblad, wat al zeer weinig waarde vertegenwoordigt, ten 

 deele vernielen en die bovendien volstrekt niet zeer gewoon zijn 

 Is dit nu niet overdreven ? Eei^st dan , wanneer insecten door 

 hun aantal of door den aard van hunne vernieling werkelijk eene 

 beduidende schade veroorzaken , mogen zij mijns inziens tot de 

 schadelijke worden gerekend. Want eerst dan is hunne studie, 

 ten doel hebbende de middelen , die tot hunne verdelging kunnen 

 leiden , te leeren kennen , uit een oeconomisch oogpunt gerecht- 

 vaardigd. » 



(( Ten slotte wensch ik nu nog hier de hulp van de Nederlandsche 

 entomologen in te roepen , ten behoeve mijner studiën over het 

 trekken der insecten. Het is voor mij nu nagenoeg zeker geworden, 

 dat het eigenaardige vliegen , hetwelk den trek der vlinders ken- 

 merkt, ook wel op tijden voorkomt, wanneer geen trek wordt 

 Tijdschr. v. Entom. XXXIX. 7 



