V K R 8 L A a. OXiX 



beukenwesp. Ook d(; exemplaren, door Dr. Oudemans gekweekt, 

 hebben een zwak blauwen glans op de vleugels. Bij het op waar- 

 denhout gevonden i) exemplaar zijn de vleugels zwak geelachtig 

 getint, bijna kleurloos; de voorrand der bovenvleugels was bij deze 

 wesp geelbruin , maar is bij de gekweekte donkerbruin. Het ader- 

 beloop vertoont bij de gekweekte wesp eene opmerkelijke afwijking; 

 de lancetvormige cel van den linkervleugel bevat in plaats van één, 

 twee dwarsaders, zoodat aldaar een nieuwe kleine cel in den vorm 

 van een onregelmatigen vierhoek ontslaan is. 



Overigens is de gekweekte iets zuiverder zwart dan de gevonden 

 wesp, die meer paarszwart is. De sprieten der gekweekte zijn 

 roodbruin , mei bruingele uiteinden ; bij de gevonden waren zij 

 geheel geelrood. Aan den onderkant van het abdomen is bij het 

 gekweekte exemplaar ter plaatse der inkervingen geen bruingele 

 tint waur te nemen. De larve, waaruit deze wesp voortkwam, was 

 op waardenhout aan den Rijn (zie Tijdsckr.v. Entoni. Deel XXKIX , 

 p. xLv) gevonden , doch later met bladen van Salix caprea gevoed. 



2°. Den 24;sten Mei verscheen na éénjarige overwintering een klein 

 manlijk exemplaar van Cïmhex Fagi Zadd., uit de larve, die 

 Spreker van den heer van Pelt Lechner ontvangen \\dià{Tijdschr. v. Ent. 

 Deel XXXIX p. i.xxr). Het bezit veel 'minder blauwen glans op 

 de vleugels , dan het exemplaar dat door den heer de Vos te Apel- 

 doorn tegen beuk gevonden was. Dit beuken-mannetje vertoont 

 veel overeenkomst met het sub 1° beschreven exemplaar uit wilgen- 

 larve, ook wat de geringe grootte betreft. Wanneer deze wesp 

 gevonden was, zou zij waarschijnlijk niet als eene beukenwesp 

 herkend zijn. De punt der voorvleugels is ook rookkleurig, maar 

 niet zoo breed en donker als bij de gekweekte wilgenwesp. De 

 donkerbruine sprieten hebben geelbruine uiteinden; de schenen 

 zijn donker roodbruin, maar de tarsen iets lichter bruin; zooitjes 

 geelachtig; abdomen en glanzige dijen zijn niet zoo zuiver zwart 

 als bij het Apeldoornsche exemplaar (^Tijdschr, v. Ent. Deel XXX VIII, 

 p. XLiii). De bijoogen van de gekweekte wesp zijn zwart, by de 



1) Zie Tydschr. v. Ëutoni. Deel XXXVIII, p. xvi, wintervergadering. 

 Tijdsckr. V. Sniom. XXXIX. 9 



