CXi VERSLAG 



Apeldoornsche bruin. Over liet algemeen komt de gekweekte <? 

 overeen met de beschrijving die Bi'ischke geeft van twee der 

 door hem uit beukenlarven gekweekte mannetjes. Vijf andere die 

 bij hem uitkwamen , geleken meer op berkenwespen ( Beobachtungen 

 über die Arten der Blatt- wid Holzwespen , p. 36). Zaddach merkt 

 hier nog bij op , dat de mannetjes c( sich sämmtlich durch ihre 

 Kleinheit auszeichnen, was um so mehr auffallen musz da die 

 Larven vorzüglich gross sind». Dr. Oudemans heeft echter een zeer 

 groot e? door kweeking verkregen uit eene larve welke te Apel- 

 doorn onder beuken rondkroop. 



Door Mr. Brants werd opgemerkt , dat de dwarsader in de lancet- 

 vormige cel der beide vleugels van de gekweekte beukenwesp, na de 

 middelader aangeraakt te hebben, weder terugloopt, aldus een klein ge- 

 bogen haakje vormend. Bij het gevonden exemplaar komt dit nief voor. 

 3**. Den 26sten Mei verschenen, na éénjarige overwintering, twee 

 vrouwelijke wespen der wilg (C lutea L.), zeer op wijfjes der 

 beukenwespen gelijkend, maar iets kleiner. De rand van den kop 

 is, wanneer zij pas uitgekomen zijn, fraai roodbruin lederkleurig , 

 ongeveer de tint der bekende caoutchouc-bandjes ; later wordt de 

 kleur iets donkerder. Het $ , vroeger door Brischke aan spreker 

 toegezonden, is veel greater en bezit een viltig behaarden thorax, 

 welke bij deze exemplaren kaal is. Zij gaan ter bezichtiging rond 

 met de bovenbeschreven mannelijke exemplaren, 



4-°. Spreker bracht de manlijke wesp van den beuk des avonds 

 van den 26sten te samen met een der vrouwelijke wespen uit 

 wilgenlarven om te zien of zij paren wilden. Na eene oppervlak- 

 kige kennismaking welke geen resultaat leverde, werden zij van 

 elkander verwijderd , doch den volgenden morgen in den zonneschijn 

 weder tot elkander gevoerd. Zeer spoedig had toen coitus plaats, 

 welke ongeveer 10 minuten duurde. Terstond daarna ging het ? in 

 wilgenbladeren zagen en eieren leggen , en een paar uren later 

 werd ten tweede male coitus waargenomen , weder onmidddellijk 

 gevolgd door zagen en leggen. Later op denzelfden dag werd het 

 beukenmannetje bij het andere wilgen wijfje gebracht; ook hier had 

 terstond paring — doch slechts éénmaal — plaats. Dit tweede ? was 



