V B B s L A ö. CXXXIil 



veel langer, dunner en aan het einde eenigszins knodsvormig zijn. 

 Rübsaamen's opgave (Die Gallmücken des Museums f. Naturkunde 

 zu Berlin, Berliner Entomol. Zeitschrift Bd. XXXVII 1892 p. 403) , 

 dat zij zich door een « stark verlängertes erstes Tarsenglied » zou 

 onderscheiden , is dus niet juist. Het eerste lid der tarsen is aan 

 alle pooten , zoowel bij 31. subterraneiis als bij M. metraloas , veel 

 langer dan de volgende. 



Gnophomyia viridipennis Gimmerth. 2 $$ in de Scheveningsche 

 boschjes in Julij 1890. Deze soort, waarvan mijne exemplaren 

 door Baron Osten Sacken gedetermineerd werden , werd door Gim- 

 merthal beschreven naar een paar voorwerpen uit Koerland en 

 schijnt uiterst zeldzaam te zijn. 



Ächalcus ßavicoUis Meig. Diemen Juli 1895. - 



Biaphorm winthemi Meig. Houthem Juni 1894 (Versluys). 



Heteromyza huccata Fall. IJmuiden Juni 1894. 



Tetanocera unicolor Löw. In zes exemplaren op een weide te 

 Bussum, Juli 1895. 



Psila fuscinervis Zett. Bodegrave Mei 1894. 



Noüphila stagnicola Stenham. Bodegrave Juli 1891. 



llyd/rellia nigripes Zett. Diemen Juni en Juli 1895, verscheidene 

 exemplaren. 



Scatella aestuans Halid. Bloemendaal, April 1895; Oost- Voorn e 

 Juni 1895. 



Agromyza xanthocephala Zett. Gekweekt uit larven, mineerend 

 in de bladeren van Saponaria officinalis, Bloemendaal September 1894. 



Agromyza amoena Meig. ld. uit Sambucus nigra , Amsterdam 

 Juli 1892. 



Phytomyza heraclei. Kltb. ld. uit Heracleum sphondylium, Diemen 

 Mei 1895. 

 » milii Kltb. ld, uit gras, Amsterdam, Aug. 1894. 

 » orohanchia Kltb. Loosduinen Juli 1896 (Versluys), 



De poppen bevonden zich tusschen de schubben aan het ver- 

 dikte ondereinde van Orobanche-stengels. 



De heer J. Th. Ou de man s herinnert er in de eerste plaats 



