42 EBNE KLEINE VEEZAMBLING LEPIDOPTBBA 



var. Althéa Semper , Verhandl. des Hamburger Vereins 

 3 p. 106. — id., Schmett. der Philipp. 1 , 1 p. 29,pl. 6, 

 flg. 1—3 c? ?. 



Een paar dat stellig tot yi^M^a Sern p. behoort; de grondkleur der 

 bovenzijde is even donker, de teekening slechts iets meer met wit 

 gemengd. Semper's Euploea is overigens stellig geene zelfstandige 

 soort maar eene lokale variëteit van Phaenareta. Evenals de 

 Javaansche exemplaren dezer soort , var. Phoehus Butl. , is Althéa 

 iets spitsvleugeliger dan de voorwerpen uit de Molukken. De varië- 

 teiten Salvini Staud, , van Palawan , en Unibrminea Godm. en Salv., 

 van Nieuw-Guinea en de Salomons-eilanden staan , wat den vleugel- 

 vorm betreft, tusschen Phoebus en de Moluksche exemplaren in. 

 Semper merkt teregt op, dat zij niet in dezelfde afdeeling (genus 

 volgens Moore en hem) behoort als de voorgaande soort. Dit is 

 vroeger ook al eens gezegd (Tijds. v. Ent. 32 , p. 383) en het 

 blijkt dat die zienswijze instemming vindt. 



Euploea Swainsonii Godart, Ene. Méth. IX Sppl. p. 815. — Semper, 

 Schmett. der Philipp. 1 , 1 p. 20 pi. 4 , fig. 7,8c??. 

 var, Talauteusls pi. 1. fig. 1. $. 



Wij gelooven niet te dwalen wanneer wij deze Euploea be- 

 schouwen als tot de afdeeling Andasena Moore, (Proc. Zool. Soc. ot 

 London 1883, p. 270) behoorende en als eene nieuwe, lokale varië- 

 teit van Swainsonii, die zich onderscheidt door de bijzonder donkere, 

 bijna roetzwarte grondkleur der bovenzijde en de uitgebreide, hel- 

 derwitte teekening, waardoor zij herinnert aan Sacerdos Butl., Proc. 

 Zool. of Lond. 1883, p. 366, pi. 38, fig. 7. — Röber, Tijds. 

 V. Ent. 34 , p. 295. Sacerdos schijnt echter veel nader verwant te 

 zijn aan de kleinere Orope Boisd. , waarvan zij eigenlijk alleen door 

 de donkere grondkleur kan worden onderscheiden. 



Lucasii Semp. , Schmett. der Phil. pi. 4 fig. 9 î is de naast 

 verwante vorm der variëteit Talautensis maar verschilt toch , indien 

 wij de afbeelding als geslaagd mogen aanmerken, door lichtere 

 grondkleur en tegen de punt der voorvleugels sterker ontwikkelde 

 witte vlekken. 



