80 MACROLEPIDOPTERA. 



Augustus en het begin van vSeptember een vierlal stuks, alle 

 wijfjes, des avonds op bloeiende kamferfoelie. Ik beproefde, of een 

 der exemplaren eieren wilde leggen ; te dien einde werden de vleugels 

 op ongeveer een centimeter afstands van den thorax afgeknipt (*), 

 het dier in eene groote suikerfiesch met eenig vochtig zand geplaatst 

 en eiken avond met suikerwater gevoed. Het was daarbij noodzakelijk, 

 de reusachtige roltong door middel van eene speld uit te rollen en 

 in de vloeistof te brengen, ja hier voor anker te leggen; deed ik 

 dit niet , dan werd zij spoedig opgekruld. Men bedenke hierbij , 

 dat het uitstrekken van de roltong actief, het opkrullen passief 

 geschiedt. Ik hielp het dier dus , de natuurlijke veerkracht der 

 roltong te overwinnen bij het langdurige zuigen , waarbij 

 druppel na druppel werd opgeslurpt; bij het vliegen van bloem 

 tot bloem wordt de roltong telkens slechts voor enkele oogen- 

 blikken gestrekt. De vlinder leefde aldus bijna twee weken, 

 doch legde geene eieren ; bij het openen van het achterlijf bleek 

 het mij , dat er wel eene massa eieren aanwezig waren , doch dat 

 deze slechts eene geringe grootte hadden; de middenlijn bedroeg 

 niet veel meer dan een halven millimeter. Dit komt dus overeen 

 met de bewering, dat de in het najaar uitkomende exemplaren 

 dezer soort geene nakomelingschap voortbrengen. — Merkwaardig was 

 de hooge temperatuur, welke ik bij de pas gevangen vlinders 

 waarnam; om hen gemakkelijk te kunnen dooden door middel van 

 ammoniak-injectie, vatte ik de dieren onder de vleugels aan en 

 werd toen bepaald getroffen door de lauwe warmte, die van hen 

 uitging. Dit is niet te verwonderen, daar bij dergelijke vlinders, 

 die zoo onafgebroken, langdurig en snel vliegen, veel zuurstof ver- 

 bruikt wordt en het groote lichaam door zijne, in verhouding 

 tot zijne massa geringe oppervlakte weinig warmte verliest (-). 



(1) Doet men dit niet, dan vliegen de meeste Spliingiden zicli spoedig dood. 

 Slechts de soorten van liet genus Smerinthus en nog eukele andere „ pijlstaarten" 

 [Sphinx ligustri L., Sphinx piìiasiri L.) zetten iu gevangenschap hare eieren 

 gemakkelijk af. 



(2) De zeer groote oogen dezer soort vallen bij het drogen gewoonlijk in ; of- 

 schoon ik het nog niet beproefde, houd ik mij overtuigd, dat het maken eener 

 kleine opening in het oog, terwijl het dier nog versch is, dit voorkomt. 



