102 AANTEBKENINGEN BETBEITENDE 



acliterheupen , alsmede de spits der acliterdijen zwart; ook de tarsen, 

 vooral die van liet laatste paar pooten , verdonkerd ; aan de vier 

 voorste pooten hebben de dijen van onderen en de schenen aan 

 de buitenzijde enkele lange borstelharen (fig. 8 en 9). Kolfjes geel , 

 de steel bleeker ; de uitstaande haarbundeltjes ter wederzijde van 

 den achterrug wit. Vleugels met bruingrauwe tint, naar het eind 

 van den voorrand iels donkerder; spitsdwarsader boogvormig; achter- 

 dwarsader zeer scheef liggend en sterk gebogen. 



Verscheidene exemplaren (2 mannetjes en 7 wijfjes) van Java, 

 deels Goenoeng Tji Salimar (3000 voet) , deels te Tji Bodas , 

 Goenoeng Gede (4000 voet) gevangen (Kannegieter). 



6. Psilopus anthracoides n. sp. ^ ?. 



Purpurascente-niger ; capite cyaneo-viridi ; antennis pedibusque 

 nigris ; alis nigris, limbo postico sinuato-subhyalinis. 



Long. 3 — 3,5 mm. 



Deze kleine Psilopus is zeer kenbaar aan de zwarte kleur van 

 het lichaam, waaraan slechts weinig metaalgloed te zien is en 

 aan de grootendeels zwart geteekende vleugels. Alleen het voorhoofd 

 en het aangezicht hebben een meer levendig blauwgroenen metaal- 

 gloed. De kinbaard is wit. De zwarte sprieten eindigen in een 

 kegelvormig derde lid, waaraan een haarvormige eindborstel is 

 gehecht , die bij het $ ongeveer zoo lang als het lichaam , doch bij 

 het ? beduidend korter is ; de aanhechting van dien borstel is 

 duidelijk te zien en bevindt zich boven aan het eenigszins stompe 

 einde van het derde sprietlid (fig. 11). De monddeelen , pootenen 

 kolfjes zijn zwart. Het achterlijf is matig met zwarte uitstaande 

 haren bezet ; van de mannelijke genitaliën heb ik getracht eene 

 schets te geven (fig. 1'2). De pooten zijn bij deze soort vrij forsch 

 en niet lang ; aan de midden- en achterschenen zijn eenige zwakke 

 borstels. De vleugels (fig 13) zijn zoo donker zwart , dat het eenige 

 moeite kost het aderbeloop te onderscheiden ; de zwarte kleur laat 

 de uiterste spits en den geheelen achterrand vrij , met verscheidene 

 inkepingen , waarvan een zelfs tot even in de discoidaal-cel is 

 uitgebreid ; doch ook daar , waar het zwart niet is doorgedrongen, 



