122 (j. I). KOBUs). bi.ti)RAg:5N tot de kknnis 



een achttal donkere verhevenheden met grijze haren. Men ziet 

 eene zwarte rugstreep, waarin grijze vlekken met zwarte uitsteeksels 

 naar weerszijden, tusschen deze uitsteeksels zijn de ringen helder 

 geel. Ring 4 — 1 , die nu volgen, wijken geheel af van de tot nu 

 toe beschrevene; midden op den rug van eiken ring vindt men 

 een van buiten lichter, van binnen donkerder oranje gekleurden, 

 dikken haarbundel. Tusschen de bundels in ziet men de zwarte, 

 grijs gevlekte rugstreep , die wij reeds op den 2deu en 3<^len ring 

 zagen optreden en die ook op de volgende ringen gevonden wordt. 

 Dicht tegen deze oranje haarbundels aangedrukt , vindt men rechts 

 en links een' kleinen, grijzen haarbundel en verder tot aan de 

 pooten nog drie dergelijke, Aan weerszijden, voor en achter de 

 middenste bundels vindt men helder gele vlekken, waarvan de 

 voorste gedeeltelijk oranje van tint zijn. De vier volgende ringen 

 missen den dikken, oranjegelen haarbundel; in plaats daarvan zijn 

 de twee kleinere, grijze bundels, die daar tegen de oranje bundels 

 aangedrukt waren, sterker ontwikkeld, terwijl op hel midden van 

 den Oden en 10<ien nng nog een klein "vermiljoenrood wratje ge- 

 vonden wordt, dat uitgestulpt kan worden en als verdedigings- 

 middel schijnt dienst te doen. Overigens is de teekening dezelfde 

 als bij ring 3 — 7. De laatste ring draagt een aantal grijsbehaarde 

 bundels, waarin enkele zwarte haren voorkomen; ook de andere 

 ringen vertoonen aan weerszijden een enkel zwart haar. Aan beide 

 zijden van het tot nu toe beschreven gedeelte, vindt men eene 

 grijze, zwart gevlekte streep, daarna eene donkergele, met oranje 

 vlekken en dan eene lichtgele, die beide op eiken ring een' haar- 

 bundel dragen en door een dun zwart streepje van elkander zijn 

 gescheiden. 



Boven de pooten vindt men nog een haarbundel en aan de leden 

 zonder pooten een paar kleinere aan den buik. Deze is grijs, 

 zwart gevlekt. Voor dat zij zich gaat verpoppen maakt de rups 

 een 2 — 2^ cM. lang, aan weerzijden spits toeloopend spinsel, dat 

 geelachtig van kleur is en waaiin de haren der rups mede gebezigd 

 worden (zie fig. 4). Een paar dagen later vindt men de rupsenhuid 

 buiten het spinsel en er binnen in eene lichtgele pop (zie fig. 5), 



