(p, e. T. snellen), eenige opmerkingen enz. 143 



ihre Grundfarbe wird von feineren , dunkleren Atomen , einem 

 Rauche oder Staube ähnlich, verfinstert. Der Rücken ist mit einem 

 Schöpfe versehen , die Vorderfliigel sind lang gestreckt , mit deut- 

 lichen Makeln , in der Buhe liegen sie fast inagerecht, ehi weinig 

 iiher miander geschoben, » Vooral het laatste , hier cursief gedrukte , 

 is als generiek kenmerk merkw^aardig , wanneer men in aanmerking 

 neemt , in welken toestand men Lepidoptera ten opzigte hunner 

 plaats in het systeem onderzoekt. Verder moet ik nog opmerken , 

 dat ook Treitschke niet de eerste is, die den naam Agrotis gebruikt. 

 Hij komt reeds voor in deel IV der Schmetterlinge von Europa , 

 in het (( Entwurf eines Systems der Schmetterlinge von Europa )) 

 door Ochsenheimer, dat van 181G dagteekent. Niet onnoodig schijnt 

 het mij toe, op dit «Entwurf» de aandacht te vestigen, daar het 

 nog al eens gebeurt dat men, het over het hoofd ziende, alleen 

 oogen heeft voor Hübner's Verzeichniss , welk werkje wel als jaar 

 der uitgave 1816 op den titel draagt en misschien toen ook wel is 

 begonnen, maar stellig veel later werd voltooid, daar er o. a. soorten 

 in worden opgenoemd die na 1821 zijn gepubliceerd, i) Dit feit 

 is voldoende om alle gezag, dat men zou kunnen toekennen aan 

 het cc Verzeichniss » te niet te doen. 



Lederer had dus, strikt genomen, niet moeten schrijven: Agrotis 

 Treitschke , maar « Ochsenheimer. » Misschien liet hij het na omdat 

 laatstgenoemde wel den naam heeft geleverd, maar niet de minste 

 beschrijving. Men moet namelijk wel in het oog houden , dat , om 

 als auteur van een genus te kunnen gelden , het niet genoeg is 

 om eene of meer soorten onder een generieken naam op te noemen ^) , 

 maar dat de kenmerken van het genus, zoo volledig mogelijk be- 

 hooren te worden beschreven. Om deze reden zijn dan ook de 



1) De heer Hering merkt in de Stettiner Ent. Zeitung 1891 p. 123 op, dat 

 in het Verzeichniss N. Tellearis Hübn. Zuträge wordt geciteerd, terwijl die 

 afbeelding toch eerst na 1821 verschenen kan zijn. Möschler teekent zelfs aan, 

 Schmett. von Jamaica p. 65 (Abhandl. der Seuckenb. Naturforsch. Gesellschaft 

 1886), dat Hübner's Verzeichniss in 1824 „erst zum kleinsten Theile erschienen 

 war". Voorbeelden van gelijken aard als de heer Hering aanhaalt, zouden in 

 aantal kunnen worden aangevoerd. 



2) Niets bewijst ons ook dan, dat de door zoo iemand opgenoemde soorten 

 door hem goed gedetermineerd waren. 



