148 (p. e. T. snellbn). eentge opmerk, ovee de 



waardeerd, dan verdwijnen de grenzen tusschen Agrotis en eene 

 menigte Noctuinen-genera met even dikke en bij 3 en 4 ontsprin- 

 gende ader 5 der achtervleugels (zie b. v. in von Heinemann , Schmett, 

 Deutschi. I p. 488). Ook in Hampson's Moths of India, Vol. II 

 p. 180 is de vermelding van dit belangrijk kenmerk niet geschied. 

 Het komt mij voor, dat daaraan over het geheel, bij de studie 

 van de systematiek der Noctuinen , niet altijd de vereischte aan- 

 dacht is geschonken; misschien heeft wel de vlugtige en incon- 

 sequente wijze, waarop Guenée, die de waarde der dunnere of 

 even dikke ader 5, zoo al niet helder had ingezien, dan toch 

 had vermoed, deze zaak heeft behandeld, daarop invloed gehad. 

 Ook Lederer's hartstogtelijke, hevige aanvallen op Guenée hebben 

 er geen goed aan gedaan. Lederer heeft uit ergernis over Guenée's , 

 trouwens dikwijls gebleken, oppervlakkigheid voorbij gezien welke 

 waarde het vermelde kenmerk bezit en , zooals de Duitschers zeg- 

 gen: «Das Kind mit dem Bade verschüttet ». Ik wil , als opwekking 

 tot verder onderzoek , thans alleen maar er op wijzen , dat het in 

 verband gehragt met do lengte vati de middencel der achtervleugels , 

 mij voorkomt van groot nut te kunnen zijn voor de classificatie 

 der Noctuinen. 



Ader 5 der achtervleugels is namelijk : 



1^. Even dik als de aderen 3 en 4 en de middencel iets langer 



dan de helft der vleugels; bij voorbeeld bij . Diphthera. 

 2". Dunner dan de aderen 3 en 4 en de middencel 



iets langer dan de helft der vleugels ; b. v. bij. . Agrotis. 



Garadrina 

 3". Even dik als de aderen 3 en 4 en de mid- 

 dencel, hetzij even lang als, of korter dan de 



halve vleugel , b. v. bij Erastria. 



Plusia. 



HeHothis. 



Thalpochares. 



Hypena. 



Catocala. 



Leucanitis. 



