NADKBE VIOUD. V. U. GENUS ACROTIS LEDEREll. 151 



genus». Nagaande, op welke kenmerken Prof. Smith zelf zijne 

 verdeeling van Agrotis grondt, vinden wij in de eersle plaats: 

 «Anterior tibiae not spinose» en: «Anterior tibiae spinose». ') 

 Hiertegen heb ik niets aantevoeren, maar wel tegen de volgende 

 verdeeling, gebaseerd op de bekleeding der mannelijke sprieten. 

 Eerstens, omdat zij weder op een sexueel kenmerk berust en ten 

 tweede, om de, reeds door Lederer, Noctuinen Europa's p. 79 ge- 

 maakte zeer juiste opmerking ten opzigte van de verschillende vormen 

 der mannelijke sprieten bij Agrotis. Hij zegt: «Alle diese Formen 

 aber so allmälig in einander übergehend, dass sie nicht einmal 

 immer zur Errichtung von Unterabtheilungen zu benutzen sind». 

 Dit is volkomen waar , en ik bezig daarom de bewapening der manne- 

 lijke sprieten liever slechts in de laatste plaats als reden tot verdeeling. 



Daarentegen komt het mij voor, dat de vorm van het achterlijt 

 (plat of gewelfd) en de gele of witte en grijze kleur der achter- 

 vleugels teregt in aanmerking zijn genomen. Niet van belang 

 ontbloot zijn ook de volgende, aan het al of niet aanwezig zijn 

 van pluimpjes op den thorax en aan den vorm der voorvleugels 

 ontleend. Maar N. 7 van Prof. Smith's verdeelingen : « Thorax 

 with a scharp crest », is , wat Lederer , in de analytische tabel 

 der genera op p. 55 bij N. 57 noemt: «Thorax mit schneidigem 

 Langskamm hinter der Mitte » en wat hem aanleiding gaf tot vorming 

 der van Agrotis gescheiden genera : Pachnobia , Hiptelia en Mesogona. 

 Ik wensch die genera te behouden. Met Mesogona Lederer is welligt 

 identiek het genus Abagrotis Smith p. 49; het zou er in ieder 

 geval nauwkeurig mede vergeleken moeten worden. 



Daarna komen weder eenige verdeelingen op de bekleeding van 

 den thorax , den vorm der voorvleugels , dien der palpen , de be- 

 Ideeding der mannelijke sprieten en zelfs op den vorm der mannelijke 

 staartkleppen gegrond. De laatste stel ik , als boven gezegd , geheel 

 ter zijde, maar wat tot dusverre niemand heeft opgemerkt, is, 

 dat bij een aantal soorten het voorhoofd uitpuilt. Dit is wel geen 

 zeer in het oog loopend kenmerk en hier te weinig ontwikkeld om 



1) Men vergelijke in de volgende Analytische tabel de aanmerking over 

 Agrotis Baja W. V. 



