154 (p. e. T. aXKLLENÌ. EENIGE OPMIORK. OVER DE 



2. Palpen opgerigt, gebogen, iets langer dan de kop, aan de 



voorzijde lang behaard , met duidelijk eindlid. (Fig. 9). Thorax 



ruig behaard, het achterlijf gewelfd, smal, het voorhoofd 



iets uitpuilend '). 2. 



II, Achtervleugels wit of grijs, de achterrand min of meer grijs bestoven 



of verdonkerd. II. 



A. Voorscheenen onbedoornd , langer dan het eerste lid der tarsen , 

 breed. (Fig. 30). Thorax behaard. Voorhoofd genoegzaam vlat. 

 Achterlijf gewelfd, smal. Eindlid der palpen kort, stomp, *) A. 



1. Middenlid der palpen aan de voorzijde glad, bovenaan met 

 eene punt. (Fig. 10). Thorax aan de voorzijde in het midden met 

 een duidelijk pluimpje. Voorvleugels naar achteren verbreed. 1. 



2. Middenlid der palpen aan de voorzijde raig. 2. 



a. Palpen duidelijk langer dan de kop en breeder dan de helft 

 van de doorsnede der oogen. Mannelijke sprieten draad- 

 vormig. Thorax met een onduidelijk pluimpje. Voorhoofd 

 kort behaard; voorvleugels naar achteren duidelijk verbreed, a. 



b. Palpen naauwelijks langer dan de kop en weinig breeder 

 dan de helft van de doorsnede der oogen. Voorhoofd vrij 

 ruig behaard. b. 



* Mannelijke sprieten draadvormig; de voorvleugels naar 

 achteren duidelijk verbreed. * 



** Mannelijke sprieten getand; de voorvleugels naar achteren 



weinig verbreed. * * 



B. Voorscheenen aan de binnenzijde met eene rij fijne doornen, 

 buitenwaarts alleen aan het eind, overigens langer dan het 

 eerste lid der tarsen en breed. (Fig. 6). B. 

 1. Lid 2 der palpen -naar boven weinig verbreed maar aldaar 



aan de voorzijde met eene spitse punt, ook het eindlid met 

 een pluimpje. De thorax voor en achter met een plat, ge- 

 spleten pluimpje, (Fig, 11, 12). 1, 



a. Het achterlijf plat; de voorvleugels naar achteren weinig 

 verbi'eed , met regtstandigen , gebogen achterrand ; de 

 mannelijke sprieten draadvormig. a. 



b. Het achterlijf gewelfd; de voorvleugels naar achteren 



1) Dit is het genus Cyrebia Guenée, Noct. II p. 195 dat echter overbodig 

 mag heeten. Het is ook door Lederer stilzwijgend opgeheven. 



2) Wanneer de soorten van het genus Apiecta tot Agrotis worden gerekend, 

 komt Prasina Fabr. {Herbida W. V.) hier. naar von Heinemann ook .S/zmoi« Hbn. 

 Bij Prasma zijn de voorvleugels naar achteren verbreed, met duidelijk schuinen 

 achterrand. Beide soorten worden ook uit Noord Amerika vermeld, Prasma Fabr. 

 ju het genus Adelphagrotis Smith, Speciosa in het gemis Platagrotis Smith. 



