168 (dr. j. tu. OüDEMANS.) EENIGK NABERE BESCHOU'WINGEN 



distaal (achterrandwaarts) liggen en welke men grondschubben 

 noemt, zijn bij Catocala nupta kort en on getand; de in den- 

 zelfden band meer proximaal (wortelwaarts) liggende schubben , de 

 dekschubben , zijn langer en getand. Alle schubben liggen dakpans- 

 gewijze over elkander; terwijl echter van de dekschubben de top- 

 gedeelten zichtbaar zijn, worden de grondschubben (en ook de 

 kortste dekschubben) door de langere dekschubben geheel aan het 

 oog onttrokken ; men krijgt ze eerst te zien nadat men de dek- 

 schubben heeft verwijderd. Bij Catocala nupta zijn de grondschubben 

 (PI. 9 Fig. 6 en 7) door overgangen met de dekschubben (PI. 9 

 Fig. 1 — 5) verbonden, met dien verstande, dat de onderste dek- 

 schubben eener rij , die dus aan de grondschubben aansluiten , 

 niet veel langer dan deze en slechts flauw getand zijn (PI. 9 Fig. 5). 

 Daar het aantal dezer « overgangsschubben » echter betrekkelijk 

 klein en de massa der dekschubben lang en diep getand is, 

 neemt men bij beschouwing van een intact voorwerp zoo goed als 

 uitsluitend de laatste waar; en daar nu de lengte daarvan ongelijk 

 is, ziet men een geheel van onregelmatig dakpansgewijze over 

 elkander liggende , getande schubben , waaraan men het feit , dat 

 zij in banden staan ingeplant , volstrekt niet zou vermoeden. 



Wat nu het afwijkende voorwerp onzer vlindersoort betreft, zoo 

 is het essentieele daarvan, waarop dus in hoofdzaak het eigen- 

 aardige voorkomen berust, dat de anders zwarte (of zeer donker- 

 bruine, in elk geval veel pigment bevattende) dekschubben hier 

 èn in kleur èn in vorm afwijken. Zij zijn namelijk veel lichter 

 van kleur en bovendien min of meer misvormd. Wat het eerste 

 betreft, zoo vond ik aan de donkere dekschubben van een normaal 

 voorwerp (PI. 9 Fig. 1 — 5) het basale deel der schub zwak, het 

 apicale zeer sterk gekleurd; bij ons voorwerp is de basis eveneens 

 zwak, doch de top bijna in het geheel niet gekleurd (PI. 9 Fig. 8 — 12). 

 Wat het veel merkwaardiger vormverschil betreft, zoo zijn de 

 bewuste schubben , in plaats van naar den top breeder wordend , of 

 evenbreed blijvend, en aldaar in drie tot zes duidelijke spitsen 

 eidigend, zooals gewoonlijk het geval is, naar den top versmald, 

 daar alleen uitgehold en hebben , wat zeer eigenaardig is , voor het 



