OMTEEIST CATOCALA NTJPTA L. 169 



meerendeel een of beide zijden naar de middellijn toe omgeslagen 

 of omgekruld, of om elkander heen opgerold (PI. 9 Fig. 8, 9,10, 

 14 en 15). AUerzonderlingst is het, dat deze misvorming tot de 

 anders zwarte (of zeer donkere) dekschubben beperkt is; de lichte 

 dekschubben vond ik normaal. Alleen wat de roode dekschubben 

 der ondervleugels betreft, moet ik nog vermelden, dat ik daar- 

 onder de boven beschreven afwijking eveneens aantrof, doch in 

 geringere mate en bij slechts een gedeelte der dekschubben, de 

 overige waren normaal. Het algemeene voorkomen van het rood 

 wordt hierdoor dan ook sjechts in zeer geringe mate gewijzigd. 

 De grondschubben , van welke kleur ook , vertoonden geene af- 

 wijkingen (PI. 9 Fig. 13). 



Ten gevolge nu der genoemde oorzaken is het abnormale voor- 

 komen het sterkst uitgedrukt daar, waar elders de meeste zwarte 

 schubben staan , dus vooral in de hier grijze banden op de onder- 

 zijde der voorvleugels en op de boven- en de onderzijde der 

 achtervleugels. De vrij groot e doorzichtigheid van de toppen der 

 dekschubben en hare geringere breedte, nog verminderd door het 

 omgekruld zijn der randen, bewerken, dat men veel meer dan 

 gewoonlijk te zien krijgt van de diepere lagen van schubben. 

 Deze, de grondschubben en de onderste dekschubben, zijn alle 

 kort en hebben gelijke lengte, waardoor zij in zeer duidelijke, 

 dwarse rijen staan. Hiervan ziet men, zooals reeds boven be- 

 sproken werd , bij een normaal dier niets , daar de lange , donkere 

 dekschubben dit verhinderen; bij het afwijkende exemplaar is het 

 echter zeer opvallend. Wie een goed gezicht heeft ziet het zelfs 

 reeds met het bloote oog; het doet zich dan voor als eene reeks 

 evenwijdige lijnen in de grijze banden. 



Het eigenaardige, op iriseeren gelijkende glanzen, dat vooral de 

 grijze banden op boven- en onderzijde bij het afwijkende exem- 

 plaar in zoo hooge mate vertoonen , ontbreekt ook bij normale 

 dieren niet geheel; vooral bij het beschouwen van afzonderlijke 

 schubben onder het microscoop kan men zich hiervan gemakkelijk 

 overtuigen. Ik meen te mogen veronderstellen , dat de oorzaak er 

 van daarin ligt, dat door de geringe hoeveelheid pigment minder 



