ir V K il SLA G. 



(leze bijeenkomst als Eerevoorzllter te leiden, floor ongesteldheid 

 van de vervulling dezer taak lieefl moeten afzien en zelfs genoodzaakt 

 is geweest, in het buitenland herstel van zijne kwaal te zoeken. 

 Ofschoon in deze omstandigheden bereid, om, naar vroeger voor- 

 beeld, de opengebleven plaats van den heer Maurissen in te nemen, 

 wenscht de heer van Hasselt nochtans aan de Vergadering voor te 

 stellen, ditmaal daarvan af te wijken en liever onzen geachten 

 Vice-praeses , den heer P. C. T. Snellen, liet eerevoorzitterschap 

 van deze vergadering op te dragen. 



De heer Snellen zegt zich door dit voorstel zeer vereerd te ge- 

 voelen, maar vreest dat, wanneer de vergadering besluit daaraan 

 gevolg te geven, het wellicht zal blijken, dat hij, zoo geheel on- 

 voorbereid , niet tegen die taak opgewassen is. 



De heer van Hasselt stelt hem te dien opzichte gerust, er op 

 wijzende hoe de Secretaris, reeds voor den heer Maurissen, al de 

 te behandelen punten duidelijk heeft op schrift gebracht en het 

 dus voor wie dezen ook mocht vervangen, zoo gemakkelijk mogelijk 

 lieeft gemaakt. 



De heer Snellen stelt zich daarop beschikbaar, tevens een beroep 

 doende op de toegevendheid en den steun zijner medeleden; ende 

 Vergadering geeft, bij algemeene toejuiching, als hare meening te 

 kennen, dat zij den voorzittershamer aan zijne handen volkomen 

 toevertrouwt. 



De Voorzitter (de heer Snellen) begint alsnu met ook van 

 zijne zijde de aanwezigen welkom te heeten en richt in het 

 ])ijzonder het woord tot den heer Wasmann, die als nieuw toe- 

 getreden tot de Vereeniging, reeds dadelijk door Mr. Leesberg in 

 , deze bijeenkomst is binnengeleid. 



De Voorzitter vraagt vervolgens, of iemand der aanwezenden ook 

 eenige aanmerking heett op de notulen der beide voorgaande ver- 

 gaderingen, te Winterswijk op 17 Juli 1886 en te Leiden op 10 

 Januari 1887, zooals die notulen vervat zijn in de gedrukte Ver- 

 slagen , welke aan de Leden zijn toegezonden. Daar niemand 

 deswege het woord verlangt, worden die nolulen geacht te zijn 

 üoedgekeui-d. 



