XCIV VERSLAG. 



Bearbeitung der Schnetterl'mge von Europa^ en toegelicht in de 

 Abhandlungen des zool.-mineral. Vereins in Regensburg ^ I, p. 175, 

 enz. (1849). Vrij algemeene instemming vonden de daarin neder- 

 gelegde denkbeelden , vooral toen de talentvolle Lederer zich die 

 eigen maakte. 



Een merkwaardig geval , dat de deugdelijkheid van Herrich- 

 Schafïer's systeem, zelfs tegenover dezen zelf in het licht stelt, 

 nam Spreker voor eenigen tijd waar. In zijn voortreffelijk werk 

 over de exotische vlinders {Sammlung neuer oder tvcniger bekannter 

 aussereuropà'iscJier Sehnet terlÌ7igé) beeldt Herrich-Schäffer , bij lig. 533 

 een vlinder uit Indie af, dien hij onder den naam van Tigridoptera 

 exid tot de Lithosina brengt. In 1882 nu zond onze collega Mr. 

 Piepers een' vlinder over , dien Spreker dadelijk als een exemplaar 

 van exul herkende, maar tevens, naar de vleugeladeren , vooreene 

 Geometrine moest houden. Daar in latere bezendingen gekweekte 

 stukken volgden , werden aan den heer Piepers inlichtingen ge- 

 vraagd over de rups , waarop eene fraaie afbeelding van deze werd 

 ontvangen , die duidelijk het opgevatte vermoeden bevestigde. De 

 rups gelijkt wel eenigszins op die van onze Abraxas sylvata Scop. , 

 waaraan ook de vlinder generiek verwant is. Mr. Piepers kon den 

 wetenschappelijken naam van het voedsel der rups nog niet opgeven 

 en schreef dat de pop den gewonen vorm heeft. 



Spreker laat, met de afbeelding der rups, ook een paar ge- 

 kweekte vlinders ter bezichtiging rondgaan, en merkt tevens op, 

 dat de afbeelding bij Herrich-Schäffer te helder blauw van tint is, 

 zoodat wellicht eene nieuwe, vergezeld van die der rups, niet 

 overtollig zou zijn. 



De heer Büttikofer, ofschoon op den vòoi'grond stellende 

 dat hij geen entomoloog is , geeft eene zeer belangwekkende schets 

 van de indrukken, die de insectenwereld op hem gemaakt heeft, 

 bij zijne herhaalde reizen in Liberia. Hij verdeelt daartoe de insecten 

 in nuttige en schadelijke, ofschoon daar, evenals bij ons, dikwijls 

 moeielijk kan worden aangetoond , of de nuttige dan wel de schadelijke 

 eigenschappen van een dier de overhand hebben. 



