118 BIJDBAGE TOT DE KENNIS VAN DE 



Genus 2. EUPLOGIA Hübner, Verz. 



De dwarsaders zijn bij dit genus in het midden sterk gebroken 

 en de staarthoeken der middencellen zeer spits. Mannelijke sprieten 

 haarvormig, kort bewimperd. Bij de mannen is de voorrand der 

 voorvleugels boven de middencel eenkleurig met den vleugel, bij 

 de wijfjes grijswit, met zwarte dwarsstreepjes. 



1. Membliaria Gram., III, p. 139, pi. 269 G, D. 

 Oost-Indie (Gramer). Mij niet in natura bekend. 



2. Renigera Feld., Lep. der Novara-Beise , pi. 106. f. 2. 

 Java (Felder). Als de voorgaande. 



3. Moderata Butl. , Trans. Ent. Soc. of Lond. , 1875 , p. 327. 

 Memhliaria Moore , Lep. E. L. Comp. , p. 295 (nee Gramer). 



Java. 



4. Inconspicua Butl., Traits. Ent. Soc. of Lond. ^ 1875, p. 328. 

 Membliaria var.? Radians Snell. , Tijdschr. v. Ent., XXII, 



(1879), p. 77. 

 Gelebes. 



Van deze vier is Renigera Feld, bijna zeker eene variëteit der 

 Javaansche soort (of ras), bij welke alles wat bij den type vurig 

 oranjegeel is gekleurd, hier okergeel voorkomt; ook zijn de voor- 

 vleugels tot bijna drie vierden okerbruin getint. Ik ken Renigera 

 echter alleen uit de afbeelding. 



De overige drie verschillen eigenlijk alleen door de grootte [Mem- 

 bliaria naar Gramer 86 mm. vlucht, inconspicua 16 — 78, moderata 

 67 — 71) en door de breedte van den omslag der mannelijke voor- 

 vleugels. Hij is bij inconspiciia het smalste , bij Memhliaria (wanneer 

 de afbeelding juist is) zeer breed. Al de overige door Butler op- 

 genoemde verschilpunten zijn althans tusschen inconspicua en 

 moderata onbestendig, zooals ik reeds aan mijne weinige, maar 

 gave exemplaren (4 van de eerste , 3 van de laatste) opmerken kan. 

 Wellicht hebben dus deze 3 soorten dezelfde waarde als de 4 be- 



