MIEREN EN BLADLUIZEN, 



DOOR 



Dr. H. BOS. 



Het is algemeen bekend, dat er onder de mieren soorten zijn, 

 welke, evenals de menschen van hun melkvee, gebruik maken 

 van de afscheiding van andere dieren en wel voornamelijk van 

 bladluizen. Terwijl men vroeger meende, dat de stof, die aan de 

 mieren als voedsel diende, afkomstig was uit de soms in buisjes 

 eindigende rugklieren der bladluizen, heeft Dr. Forel aangetoond, 

 dat verreweg de grootste hoeveelheid voedsel afkomstig is uit het 

 darmkanaal , dus uit de anale opening der bladluizen. Het oplikken 

 van de droppels eener kleverige vloeistof, door de rugklieren af- 

 gescheiden, heeft w'el nu en dan plaats, maar moet als iets bij- 

 komends worden beschouwd. 



De mierensoorten, die het meest op boven beschreven wijze 

 van deze « melkkoeien » voordeel trekken , zijn Lasins niger L. en 

 zijne aanverwante rassen. Formica cinerea Mayr en fusca L. en 

 Lasius ßavus F. met zijne rassen. Ook Myrmica laevinodis Nyl. 

 zag ik dikwijls bladluizen opzoeken. Lasius Jlaims kweekt bladluizen 

 aan, die de wortels van planten aantasten, en doet dus middellijk 

 schade aan de planten , en slechts hij wordt door Forel als meer 

 wezenlijk van belang voor den plantengroei beschouwd. 



Van de andere soorten is in onze tuinen Lasius niger zóó al- 

 gemeen verspreid, dat er zeker niemand is, ook onder de niet- 

 entomologen , wien dit dofzwarte miertje onbekend is. Wegens zijn 

 algemeen voorkomen stelde ik er belang in , te weten , in hoeverre 

 het bezoek van deze mierensoort aan planten, door bladluizen ge- 



