240 MIEEBN EN BLADLUIZElî. 



I. Het aantal bruikbare peulen op één stengel is in vak B 



aanzienlijk grooter. 

 II. Het gemiddeld gewicht van eene l^ruikbare peul is in vak B 

 grooter. 



Dit laatste is het gevolg van twee omstandigheden : 



a. ledere peul bevat in vak B gemiddeld een grooter aantal 



boonen. 



b. ledere boon van vak B is gemiddeld zwaarder. 



Onder een grooter gemiddeld aantal boonen in elke peul verstaat 

 men eigenlijk met meer recht : een grooter aantal peulen , die vele 

 boonen bevatten. Onder het grootere gemiddelde gewicht van elke 

 boon verstaat men ook liever : het geringer aantal kleine boonen. 

 Maar ook de grootste peulen van het vak A kunnen niet tegen 

 die van het vak B opwegen; 20 van de eerste wogen 143 Gr., 

 van de tweede 156 Gr. 



Aan de opgave van het gemiddeld gewicht eener onontwikkelde 

 peul ziet men, dat in het vak B de qualiteit daarvan beter was 

 dan in vak A, m. a. w. dat van de opbrengst van B nog peulen 

 van betere qualiteit tot de onontwikkelde werden gerekend dan 

 van A. Toch was het aantal in A, èn procentsgewijze, èn in 

 verhouding tot eiken stengel , veel grooter. 



De qualiteit der boonen in beide vakken laat veel te wenschen 

 over, daar zij sterk door Bruclius zijn aangetast. Ook hebben ver- 

 scheidene boonen eene gebarsten zaadhuid. Toch zien in het al- 

 gemeen de boonen van B er gezonder en flinker uit. 



De conclusie, uit bovenstaande proef te trekken, ligt voor de 

 hand. Het vermoeden, dat het bezoek van mieren aan door 

 bladluizen geteisterde planten, voor deze schadelijk zou zijn, kan 

 althans omtrent de combinatie Lasius niger , ApTiis Papaveris en Vicia 

 Faha tot zekerheid worden. Ook de omvang der toegebrachte 

 schade overtreft verre het denkbeeld , dat ik daarvan had , en misschien 

 velen met mij. Het verschil aan andere oorzaken toe te schrijven 

 dan de aangegevene , gaat m. i. niet. De mieren hadden in vak A 

 den grond volstrekt niet ondermijnd of hol gemaakt, zoodat het 



