VERSLAG. 



Trouwens er bestond, — voor dien céncn dag, — gebrek 

 aan tijd. Hadden wij daarvan slccbts enkele uren tot feeslvie- 

 ring afgezonderd, zoo waren er voorzeker voor de icetenschap- 

 pclij/i'o avondvergadering niet veel meer d;jn eenige ininitfen 



overgebleven. 



Laat ons dus op bel goede alleen dier eerste proeve terug- 

 zien ; — laai ons niet slecbls beden maar ook morgen onze ten 

 dezen geleden scbade dubbel inbalen, in een meer liefelijk 

 saizoen, dat tot een' welligt rijke en vreemde jagt tevens uit- 

 noodigl. 



En waar ter plaatse zoude wij daartoe beter in de gelegen- 

 beid zijn dan in bet zoo bekoorlijk gelegen Neomagum, een 

 der meest geliefkoosde lustoorden reeds van Karel den Groote? 



Van dien beroemden Vorst, wien bet trouwens niet alleen om 

 nüluur-schooii, maar ook om nixluuv-keuiiis te doen was, voor- 

 stander en begunstiger als hij zicb toonde van alle Scientiae 

 et artes liberales ! 



Doch deze ontboezeming doet eene reeds dikwerf bij mij op- 

 gewelde gedachte op nieuw levendig worden. 



Waar zijn toch de oudG voorslanders en begunstigers der 

 entomologie in Nederland gebleven? Waar zijn de Maeccnaten 

 van onzen tijd? 



Zij doen zich niet meer voor, dan als enkele lofwaardige 

 uitzonderingen, als rariora van een geslacht, dat weldra dreigt 

 uit te sterven. 



Bij de toenemende stolTclijkc rigling onzer eeuw, blijkt de 

 Gods-verbeerlijking door de voortdurende beschouwing zijner 

 Scheppings-wonderen geene behoefte meer te zijn, gelijk zulks 

 bij ons voorheen in eenvoud des harten , zoo zeer algemeen het 

 geval was. 



Maar zou die sympathie niet weder zijn aan Ie wakkeren? 



Niet dat onze tegenwoordige toestand zulks onmisbaar noodig 

 heeft, maar toch omdat iedere tak van kennis, die niet tot 

 de rcgtstrceks lucialievc behoort, op den duur steun behoeft, 

 zou dit mij wel wenschelijk voorkomen. 



Zou inderdaad onze Entomologische Vereenigiag niet meer 



