VERSLAG. 



27 



eenigen afstand van hare gewone zitplaats op. Ook de wijze 

 waarop zij vliegen vangt , komt overeen met de beschrijvingen. 

 Maar toch heeft spreker daarbij iets opgemerkt , dat nog niet 

 beschreven was. Vooreerst, dat zij de vlieg niet alleen, zoo 

 als men weet , met de lange achterpooten ongeloofclijk snel 

 inwikkelt, maar ook dat zij die veeltijds alvorens met één der 

 haakjes van hare zeer lange voorpooten in de vleugels vaslhaakt. 

 Maar nog meer bijzonder en onbeschreven is hel volgende. 

 Tot tweemalen zag hij eene allermerkwaardigste wijze waarop 

 d^t diertje bij haren voedings-arbeid te werk ging. Eene vlieg 

 verwarde zich even in eene der meest excentrische webdraden. 

 Deze liepen langs een in den flesch geplaatst takje. De spin 

 schiet toe, wikkelt haar slagtoffer op de bekende wijze in, 

 maar nu? — Hare gewone zitplaats is tegen het bovendeksel 

 der ilesch en derwaarts trok zij steeds hare prooi. Daartoe 

 hecht zij van boven af herhaaldelijk eenige sterkere draden aan 

 de vlieg vast, en deze wordt dan gewoonlijk naar het middel- 

 punt van het deksel, hare zitplaats, opgetrokken, waar zij op 

 haar gemak en zeer langzaam de vlieg uitzuigt. Dit gelukte 

 haar in die beide gevallen niet; de vlieg zat, door de spinrag- 

 draden gelieel ingesponnen , vast aan het takje. En nu zag 

 spreker ten duidelijkste, dat zij zoo lang zich van hare scherpe 

 ka a Ie /ld ken bediende , tot zij alle hare eigene draden aan den 

 buitenkant der vlieg had doorgebeten , zoodat zij die nu eerst 

 vrijelijk kon medesiepen naar hare gewone zitjilaats. Dit ge- 

 bruik der Miandibulae als mes of schaar was hem tot hiertoe 

 nog niet bekend, en het is in elk geval merkwaardig, hoe, in 

 ongewone omstandigheden ' gerakende , men zou zeggen iets 

 meer nog dan instinkt door de spin (die toch reeds zoo vernuf- 

 tige arbeidstei) kan worden ontwikkeld ! 



Mr. de Graaf zegt het volgende : 



In Snellen's werk « de Vlinders van Nederland » word ik 

 genoemd als de eenige , die iets omtrent de rups van Cidarin 



■ De Pholcus houdt zich up aan zuldurs of kamerhueken , waar wel nimmer 

 • takjes • voorkomen. 



