DE INLANDSCIIB IIEMIPTEREN. G7 



slrccp aan wederzijde; aan het laatste lid ziet men bij die sexe 

 kegelvormige uitsteeksels, bij bet wijfje cene vrij breede legpijp. 

 De onderzijde der dijen is met korte baartjes stekelig bezet ; 

 de spits der acbtcrscbeenen en de tarsen zijn gewoonlijk zwart - 

 acbtig. 



Van Junij tot in Augustus niet ongemeen op onze duinen en 

 geestgronden, vooral in aantal aan te trelïcn op de aren van 

 den beim. 



Gen. 7. Myrmiis Habn. 



Dit gcslacbt beeft, groole overeenkomst met bet vorige doch 

 ondcrscbeidt zicb in de volgende punten. Het lijf is veel breeder 

 in vcrbouding tot de lengte; de kop is iets meer breed dan 

 lang; bet 1" lid der sprieten is korter dan de kop en de dek- 

 scbilden en vleugels zijn (ten minste bier te lande) altijd onuit - 

 gegroeid. Er bestaat slechts cene soort van : 



Myrmus miriformis Fall. 



Plaat 2, fig. 3. 



Fall. Hem. I. p. Al, 4. — Hahn, W. Ins. I. p. 82. f. 4G et 47. — 

 Schilling, Beilr. I. p. 54, pl. G. f. 5. — Burm. Handb. II. p. 

 312. 1, — Curtis, Brit. Eni. VII. n°. 297 [Chorosoma micro- 

 p(era) \ — Herr. Seh. Deutschi. Ins, 121. 11 en 12. — Flor, 

 Rhijnch. Livi. \. p. 18G. 



Lengte 8 — 9mm. — Fraai papegaai-groen, soms in bet gele 

 vallend, met rozcnroode verciering. Kop met zeer fijne witte 

 baarijcs bezet, achter de oogen geel gekleurd. Oogen vrij bol, 

 roodbruin; occllen geel, ver van elkander afslaande. Sprieten 

 rozenrood, vrij lang grijs bebaard; bun laatste lid bruin. Zuiger 

 tot voorbij de middcnbcupen reikend, fraai groen doorschijnend. 

 Prolborax breeder dan lang, plat aan de bovenzijde, met gele 

 zijranden; op bet midden eene T-vormige figuur, uit fijne bolle 

 lijsljes beslaande. Schild vrij breed. Dekschilden niet verder 



* Wel beschreven, maar niet in jdaat gcbragt. 



