122 NIEUWE NAAMLIJST DER NEDERLANDSCHE 



ringen van het abdomen , vooral aan de buikzijde zeer 

 fijn grijs gezoomd. Alle trochanters , heupen der 

 beide voorpooten en zoomen der 4 andere heupen 

 vuilwit. Basis der 4 achterdijen zwart. Pooten overi- 

 gens zeer licht roodgeel van kleur. Vleugels voor 

 twee derden berookt , het laatste derde wit , door- 

 schijnend ; voorrand en stigma lichtbruin , overige 

 aderen bruin. Slechts een wijfje. 



In kleurverdeeling komt dit insect geheel overeen 

 met Nematus mollis^ n°. 61 ; op de etiquette van het 

 voorwerp heb ik aangeteekend dat het misschien eene 

 verscheidenheid kan zijn van Phijllotoma Aceris , 

 M' Lachl. , doch ik weet mij niet te herinneren waar 

 ik die soort beschreven heb gevonden. 



Ik moet hierbij voegen dat ik van den heer Six eene 

 zeer kleine zwarte bladwesp ontvangen heb, gevangen 

 in Mei bij Utrecht, die wat de sprieten betreft een 

 Phijllotoma^ wat de vleugels aangaat eene Fenusa is. 

 Dit voorwerp zou een bastaard kunnen wezen van 

 Ph.pumüa en Phijllotoma amaura, zoo de laatstgenoemde 

 ook in ons vaderland voorkomt. 



Ad 1 27. Selandria humeralis Voll. Zwart , schouderknobbels , 

 knieën , scheenen en voorste tarsen roodachtig ivoorwit. 

 Lengte S streep. De sprieten zijn bijna zoo lang als 

 de voorrand der vleugels van de basis tot aan het 

 stigma. De kop is onder de sprieten behaard. De 

 uiteinde der leedjes van de palpen zijn wit, als door- 

 schijnend. Aan de binnenzijde der scheenen ontwaart 

 men eene donkere streep. De tarsen der 4 achter- 

 pooten zijn grauw. Het zwarte stigma heeft een' 

 rooden gloed; de vleugels zijn niet berookt, noch be- 

 tint. Slechts een wijfje werd tot heden gevangen. 



Ad 129. Selandria albida Klug. Volgens het boven aangehaalde 

 werk van Zaddach zou deze soort het mannetje zijn 

 van n°. 131 Melanocephala. Ik meen te kunnen ver- 

 zekeren dat dit zoo niet is. Beide soorten heb ik uit 



