VLIESVLEÜGELIGE INSECTEN (hYMENOPTERA). 127 



Van het zevende af worden de leden der sprieten 

 min of meer kogelvormig , het laatste is langwerpig , 

 scheef conisch. Er zijn in het geheel 15 leedjes , 

 waarvan de 5 eersten onbehaard. Ik ontdek bij mijn 

 voorwerp geene haarbundels aan den prothorax, die 

 bij E. maculata wel voorkomen. De bruine band op 

 de vleugels is naar de basiszijfle door de vleugeladeren 

 scherp begrensd , doch vloeit naar de spits onmerk- 

 baar weg, 't geen mij aanleiding gaf het dier Eßiiens 

 te noemen. De vleugels zijn geheel zonder franje. De 

 beide onderste leedjes der sprieten zijn donkerder dan 

 de overigen. 



Wij hebben hier alleen van de vier eerste familien van Hy- 

 menoptera 299 inlandsche soorten opgeteld, terwijl onze laatste 

 naamlijst van het jaar 1857 uit die familien slechts een getal 

 van 175 (met inbegrip van den bij de Braconiden geplaatsten 

 Pachijlnmma) aangaf. Volgens den regel van drieën, om zeer 

 ouderwetsch te spreken , moet nu het geheele aantal bekende 

 inlandsche hymenopteren ongeveer 1100 bedragen. Ik twijfel 

 geen oogenblik of wij zullen ver daar boven komen, zoodra het 

 mogelijk zal zijn de menigte onbestemde voorwerpen, die nog 

 in onze doozen bewaard worden , te delermineren. !k behoef 

 evenwel niet te wijzen op de moeijelijkheid en omslagtigheid 

 daarvan in eene orde , die door zoo velen in zoo veel werken 

 behandeld en tevens zoo rijk is, dat lederen nieuwen onder- 

 zoeker telkens nieuwe soorten in de handen komen. Naar mijne 

 berekening zal ik dan ook eerst tegen hel einde van den zomer 

 deze lijst met de familien der Ichneumoniden , Braconiden, 

 Pteromalinen en Codrinen kunnen vervolgen om na een tweede 

 intermezzo de gelieele lijst tot Apis mellifica of liever ten einde 

 te brengen. S. v. V. 



Verklaring van Plaat 5. 



Fig. 1. rVematus catachloris. 



// 2. Empbytus majalis. 



// 5. Phyüotoma pinguis. 



// 4. Seiandria phlhisica. 



// 5. Eucoila effliuens. 



