DIPTEROLOGISCHE AANTEEKENINGEN. 149 



wijkt zij af door de uiUnonding der eerste achtercel ver van de 

 vleugelspits. 



Ofschoon mijne talrijke exemplaren in sommige opzigtcn 

 eenig verschil opleveren , h. v. in de kleur der sprieten , 

 waarvan het rood :ninder of meer uitgebreid is, in den al of 

 niet roodachtigen achterrand van het schildje , in het getal der 

 gezigtswimpers enz., kan ik geen wezenlijk onderscheid vinden 

 en moet ik allen voor dezelfde soort houden. 



Stylomyia n. g. Eene kleine Tachinine met geslotene en ge- 

 steelde eerste achtercel, en overigens in 't oog vallend door haar 

 bleek coloriet en zwakke beborsteling , werd reeds vóór geruimen 

 tijd door den heer J. Kinker in een enkel ? exemplaar op Beek- 

 huizen bij Velp gevangen. Mijne hoop om later in de gelegen- 

 heid te komen er meer exemplaren van te zien , is tot hiertoe 

 niet vervuld; maar het voorwerp is zoo afwijkend van alle 

 anderen, dat ik mij niet kan onthouden de soort slechts naar 

 dit enkele exemplaar te beschrijven en er onder den naam van 

 S'yloïuyia een nieuw geslacht voor op te rigten , hetgeen op de 

 volgende wijze kan worden gekenmerkt : 



Kop rondachtig, ten minste zoo breed als de thorax; aange- 

 zigt bijna loodregt, ongewimperd; de mondrand weinig opgebo- 

 gen, met zwakke borstels bezet; wangen en kinnebakken breed, 

 de laatsten digt behaard. Voorhoofd breed, effen, niet voor- 

 uitstekend, aan de kanten met zwakke borstels, waarvan er 

 geen op de wangen afdalen. Oogen naakt. Sprieten bijna tegen 

 het gezigt Hggende, kort; het tweede lid met korte borsteltjes; 

 het derde lid dubbel zoo lang als het tweede, tamelijk breed, 

 aan 't einde afgerond; de borstel naakt, onduidelijk geleed. 

 Zuiger een weinig uitstekend; palpen slank; cylindrisch, aan 

 'l einde iets verdikt. Thorax matig gewelfd; schildje bijna drie- 

 hoekig, aan den rand met zwakke borstels. Achterlijf eirond , 

 l)reeder dan de thorax, uit vier ringen bestaande; de eerste ring 

 slechts weinig korter dan de volgende, de vierde het langst; macro- 

 cheten zwak, zoowel in 't midden als aan den rand der ringen, uit 



