METAMOniMIOSK EN r.EVK\S\VIJZi;. 171 



II. 



PHYTOMYZA OBSGURELLA Fallen. 



C. W. Petterson, praeside C. V. Fallen, Phytomyzkk's et 

 Ochtidiae Siicciae. Lundae 1825. p. 4. n". 8. 



Meigen, System. Beschreib, d. zicsijhujl. Insect, v. Europa. 

 Th. VI. p. 191. n". G. 



Macquart, Suites à liu/fon. Diptères, il. p. ()I7. n". 5. 



Zetterstedt, Insecta Lapponica. p. 792. n°. 1 (part.) 



Zettersteüt, Diptera Scundinaviae. VII. p. 2815. n". 2. 



Schiner, Fauna Austriaca. II. p. olì). 



Bouwstoffen voor eene Fauna van Nederland. III. p. 189. \\\ 1529. 



Phytomyza nigricans., proboscide halter ibusque albis., 

 tibiis genubusve subpallidis (Fallen 1. c). 



In het najaar vindt men in de vele bladeren van iien huist 

 (zoowel dien met gaafrandige als met gedoomde bladen) ge- 

 golfde plekken, die er op wijzen dat het parenchym tusschen 

 de beide bladplaten door eenig insekt is verwoest. Aanvankelijk 

 zou men aan lithocolethen-rupsen of orchestes-larven denken , 

 maar opent men zulk een aangetast blad dan herkent men den 

 bewoner dadelijk voor eene vliegenmade. 



De larfjens zijn dan ongeveer 1 1 millini. groot. Langzaam 

 groeijende brengen zij den winter door en in de laatste helft 

 van Maart vindt men in de bladen de volwassen laivcn of soms 

 reeds de bruine popjens. De made is volwassen 2,73 millim. groot 

 en heeft twaalf segmenten en eene lichtgroenachlig geele klem". 

 Het staarteind is iets spitser dan het kopeind. Aan de buikzijdc 

 van den tweeden ring staan twee tegenover elkaar in vorksge- 

 wijze houding geplaatste klaauwtjens. 



Deze klaauwtjens hebben de algemeene lichaamsklcnr, maar 

 het boveneind is donkerder en draagt aan zijne uiteinde een 

 krans van haakjens. 



15 



