190 VERS I. A G. 



gecne algemeene verschijnselen. Evenmin was dit liet geval inj 

 vier kleine vogeltjes [Chlorospìza chloris)^ niettegenstaande hij die 

 had laten hijten, onder anderen, op plaatsen van huid ontbloot 

 en er ook eene had ingeënt met eene naald bevogtigd met het 

 vergift, dat uit de kaakhakcn vloeide, wanneer de spin geplaagd 

 werd. Een dezer vogeltjes liet hij, evenzeer met negatief gevolg, 

 eene uitgenomene giftklier van één zijner tarantels inslikken. 

 Een beet aan een jong konijn in de bovenlip toegebragt, had 

 ook geene vergifligings- verschijnselen ten gevolge. Rupsen alleen 

 verdroegen deze verwonding natuurlijkerwijze minder goed; eene 

 larve van n Saturnia Primis verviel daardoor in stuipen en eene 

 van Sphinx /4 fro;^05 desgelijks, terwijl laatstgenoemde in tweemaal 

 24 uren bezweek. Zijn voornaamste experiment was echter het 

 volgende : Hij kreeg een bezoek van Professor Francesco Gasco 

 en deelde dien zijne uitkomsten mede, waarop deze aanbood, 

 nchselven aan het experiment te onderwerpen. Deze liet zich 

 des middags ten 12 ure door één der tarantels bijten op den 

 linker handrug. Weinige sekonden daarna volgde hevige pijn 

 daar ter plaatse en zwol de huid op als eene witte puist (pa- 

 pula bianca), omgeven door een' rooden kring. Na een kwar- 

 tier uurs was de puist verdwenen, maar de gelicele handrug 

 onregelmatig roosachtig gezwollen. Spoedig hield de pijn op en 

 des nachts verdween de roos ook geheel en al ; van algemeene 

 verschijnselen was geen spoor. Bij nog eenige oppervlakkige 

 anatomische en physisch-chemische opmerkingen over het « gift- 

 toestel» en het «tarantel-vergift » komt Paolo ten slotte tot deze 

 conclusie : « Uit dit alles komt het mij voor , dat men met goe- 

 den grond mag besluiten , dat de beruchte tarantula beneden 

 hare faam staat en dat de gevolgen van haren beet niet ver- 

 schillen van die door andere spinnen toegebragt , tenzij men met 

 Baglivius wilde aannemen , dat alleen de tarantel uit Apulié' de 

 vermeende hoogere kracht bezit. » 



Na eene algemeene discussie over dit onderwerp, waarbij 

 onder anderen , voor de proef op rupsen , de vraag wordt over- 

 wogen, of hier meer aan een mechanisch effect der beten moet 

 worden gehecht, — welke vraag door enkele leden, op grond der 



