196 V E 11 s L A G. 



ren , die de rupsen vernielden en vooral in de werkzaamheid 

 van lachinen en sluipwespen. Deze toch ontwikkelden zich zoo 

 talrijk uit een honderdtal rupsen, die Spr. verzameld had, dat 

 hij daarvan slechts een twaalftal vlinders verkreeg. 



2°. Slhanelia hippocastanaria ïlübn. en Eupilhecia pumUata 

 Hübn. waren in April 1868 zeer gemeen op de Galdersche heide. De 

 eerstgenoemden vlogen tegen den avond in overvloed en bij dag 

 vrij talrijk op de katjes der wolwilgen. De tweede soort zwerm- 

 den als muggen in de schemering boven laag mastenhout. 



3". Als vervolg op hetgeen in het Verslag der 23"* vergade- 

 ring, pag. 2Î, omtrent Lophyrus Pini is opgenomen, wordt 

 medegedeeld, dat eene tweede generatie dezer wesp het ver- 

 woestingwerk aan de pijnboomen aanvankelijk had voortgezet, 

 lot dat in het begin van September eene ziekte onder de larven 

 was ontslaan, wellicht ten gevolge der alstoen plotselings inge- 

 vallen koude nachten. Niet eene larve schijnt aan die ziekte te 

 zijn ontsnapt. Zij lagen 7 of 8 INederl. duim hoog onder de 

 boomen, allen verstijfd, gevlekt en levenloos. Met den besten 

 wil kon men ook later geen enkel cocon magtig worden , zoodat 

 men voor eenigen tijd van de besproken plaag bevrijd zal zijn. 



4'. De zoogenaamde vliegenvanger ^ eene sierlijke klimplant 

 uit de orde der Asclepiadae verdient in hooge mate de aandacht 

 der entomologcn. Deze plant Aran ja albens Don. genaamd , is 

 echter onder de bloemliefhebbers beter bekend onder den naam 

 van Physianthus imdulatus. Ofschoon in Zuid-Brazilie te huis 

 behoorende, gedijdt zij hier te lande zeer goed des zomers in 

 de open lucht op eene warme zonnige plaats, en bloeit dan zeer 

 rijkelijk met schoone witte kelkvormige bloemen, die vooral des 

 avonds een sterken honiggeur verspreiden. In het najaar bin- 

 nen gebragt, vereischt deze plant geene andere zorgen dan dat 

 men haar in eene temperatuur plaatse van slechts weinig gra- 

 den warmte, b. v. 5 — S G, en dat men haar van tijd tot tijd 

 een weinig water geve. Het eigenaardige nu van deze plant be- 

 slaat hierin , dat de bloemen het vermogen hebben om de die- 

 ren, die daaruit honig zuigen, gevangen te houden aan hunnen 

 zuiger. Op die wijze kan men allerlei nachtvlinders, zelfs sphin- 



