VERSLAG. 



19: 



gi(!cn als Convolüuli^ bcmagligcn. Zij hcscliadigdcn zich niet 

 noemenswaardig, omdat zij door de bloem vastgegrepen wor- 

 dende , al spoedig het nultelooze inzien van hunne pogingen om 

 los te komen. Des morgens vindt men de gevangenen stil zit- 

 ten op de bloemen. 



5'^. De rups van Gelechia dodecacella L. Zij leeft, zoo als bekend 

 is, in de knoppen van Pinus sylvestris. Een exemplaar in Maart 

 1868, bij Breda in het Mastbosch gevonden, leefde in den knop, 

 waarin het gevonden was, tot in het begin van Mei. Het diertje 

 was toen volwassen en verliet zijne woning. Het was ruim 1 

 Ned. duim lang, bij een omtrek van 5 lot 6 streep en alzoo ge- 

 drongen van bouw. Het bezat 16 poolen, kop klein, zwartbruin. Lig- 

 chaam van cene rood-bruinachtige vleeschkleur; op eiken ring waren 

 kleine zwarte wratjes , die elk , door de loupe gezien , een kort haar- 

 tje bevatten. Zonder eenig spinsel te maken, veranderde de rups 

 in een klein bruin popje, waaruit 16 Junij een î vlinder kwam. 

 6'. In afwijking van hetgeen de heer Snellen in zijn werk 

 over de vlinders van Nederland, pag. 358, in navolging van 

 Treilschke, ten opzigte van het voedsel en de kleur der rups 

 van Ilarus ochroleuca W. V. opgeeft, had Spr. hel volgende 

 opgemerkt: Eene rups dier soort was door hem in Junij 1867 

 op Salix alba bij Breda gevonden. Zij was zeegroen, lang, dun, 

 met vrij kleinen, bruingelen, donker geslipten kop. Langs en 

 over den rug liepen drie rijen verhevene, zwarte slippen, als 

 kleine wratjes, waarop zeer korte, stompe haartjes, naauwlijks 

 met het bloote oog waar te nemen. Na verscheidene dagen zeer 

 gulzig wilgenbladen te hebben gegeten , kroop het dier in de 

 aarde en op 27 Julij verscheen de î vlinder. — In Junij van 

 1868 werden op dezelfde plaats weder twee OcArotoca- rupsen 

 gevonden op poot- wilg. Eene daarvan leverde op 18 Julij een 

 mannelijken vhnder. Spr. acht het hierdoor vaststaande, dat 

 ook wilgenblad tot voedsel dient van Ochroleuca en dat wellicht 

 de kleur zijner rupsen, die afweek van Treitschke's beschrij- 

 ving, aan dit voedsel is toe te schrijven '. 



' Giienéc, Suites à Buffon, Nocluél. VI. p. 16, geeft de volgende beschrijving der 

 rups van ochroleuca, door Stainton in zijn Manual 1 \i. 261 overgenomen: Chenille 



