DRIE MEMBRACIDEN UIT SURINAME. 9i7 



komen mij de teekeningen en korte mededeelingen van den 

 auteur belangrijk genoeg voor, en wel voornamelijk omdat, zoo 

 ik mij niet geheel vergis, van al deze insecten de larventoesland 

 nog onbekend is. Wij geven derhalve hier drie der teekeningen 

 in plaat, nemen de beschrijvingen van Scheller over en voegen 

 er nog een paar regels naar aanleiding der teekening of van 

 het volkomen insect hij. Mögt onze mededeeling van Scheller's 

 arbeid de goedkeuring der leden onzer Vereeniging wegdragen, 

 zoo zullen wij ook de overige teekeningen het licht doen zien. 



1. Membracis foliuta L. 



(Zie Plaat 8.) 



De korte tekst van Scheller Inidt: 



«Cicaad. — Deze den 8 Januarij aan een regtopstaand boom- 

 gewas gevonden ; ze houden zich bij duisenden digt bij elkander, 

 gaan langsaam en blijven meest altoos op een plaats sitten. Ze 

 zijn wit bepoeijert en volwassen zijnde laat de poeijer zich af- 

 vagen. 



a. Nog jonge rupsjes, b. Een volwassene, c. Het vel daar 

 het vliegende insect is uitgekroopen. d. Het insect. 



's Morgens om 7 en 8 uur komen ze uit, gansch wit en 

 worden vervolgens geel en zwart geteekend en in 2 a 5 dagen 

 hard en stijf, springen en vliegen aanstonds weg, als men haar 

 nadert » . 



Uit de teekening blijkt dat de larven zeer licht geel zien met 

 zwarte oogjes, dat hun kop klein en nedergedrukt en hun borst- 

 stuk op den rug zeer bol is. Het achterlijf bestaat uit zeven 

 ringen, waarvan de laatste klein en kegelvormig; behalve dit 

 laatste zijn al de ringen op het uiidden van den rug bezet met 

 een paar vrij lange rosse (bij de nymf zwarte) eenigzins naar 

 voren gekromde borstelharen. De vleugelschubben van de nymfen 

 schijnen ook bij de larven aanwezig, 't geen in strijd is met de 

 regelmatige ontwikkeling; schier zouden wij aan eene vergissing 

 van den teekenaar denken , indien niet de overige teekeningen 

 van Membraciden ongeveer hetzelfde te zien gaven; wij moeten 



