LEPIDOPTEROLOGISCUE AANTEEKENINGEN. 225 



wit afgezet was. Over het midden van den rug liep nog eene 

 flaauwe wille lijn die slechts op de twee laatste ringen duidelijk 

 was, terwijl in de lusschenruimten van de witte middenlijn en 

 de heide zwartgrijze nog eenige zeer veel fijnere donkere lijnen 

 te zien waren. Verder was de huid op den rug achter de voorpooten 

 in de geledingen hieekrood gekleurd , zoo dat vijf langwerpig 

 vierkante vlekken van die kleur ontstonden. Kop groenachlig- 

 grijs, ongeteekend. Voorpooten bleekbruin, de kleine luchtgaten 

 ook. Buik ongeteekend. Het andere exemplaar was groenachtig 

 grijs met dezelfde lijnen over den rug als bij het grasgroene, 

 doch allen veel sterker uitgedrukt. Verder was de rug tusschen 

 de donkere zijdelijnen bleek paarsbruin, het lichtst op de laatste 

 ringen en de buik met eenige flaauwe donkere lijnen geteekend. 



De rupsen zalen meestal lang uitgestrekt op haar voedsel; 

 aangeraakt wordende rolden zij haar voorlijf niet spiraalvormig 

 op zoo als b V. de rupsen van Cidaria büineata , ferrugata en 

 fluctuata gereedelijk doen , maar bleven onbewegelijk. Twee 

 dagen nadat ik de bovenstaande beschrijving had gemaakt , 

 vervaardigden de beide rupsen onder een dor weegbreeblad een 

 los spinseltje met zand vermengd, en veranderden daar weldra 

 in middelmatig slanke, groenachtig bruine poppen , die het merk- 

 waardige hadden dat de ooghulsels sterk uitpuilden en de vleu- 

 gelscheden met donkere lijntjes waren geteekend die het ader- 

 beloop op de vleugels van den toekomstige vlinder aanwezen. 



Hoewel ik de volmaakte inseklen niet meer in dit jaar ver- 

 wachtte, ging de ontwikkeling zoo snel dat reeds den 31*" Augus- 

 tus en 1^° September de vlinders — een <? en een ? — in mijne 

 poppendoüs zaten. De warme zomer was dus oorzaak dat dit 

 maal drie generatiën verschenen, want gewoonlijk viie^jt de 

 vlinder slechts twee malen in het jaar, in Mei en Junij en van 

 20 Julij lot in Augustus. 



Ten slotte moet ik aanmerken dat de oudste naam voor deze 

 soort is: Viltula Borkhausen, V, p. 65. Ter dezer plaatse, die 

 door Guenée in zijne Uranides el Géométrides met een ? wordt 

 gecilcerd, door Werneburg in zijne Schmetterliufjc älterer Auto- 

 ren echter zonder twijfel voor de beschrijving van tignata Hb. 



