DEK FOSSIELE INSEKTEN VAN BEIJEUEN. 241 



men bij vele punten van overeenstemming toch ook vele punten 

 van verschil. Vroeger hield men deze fossielen -voeren de aard- 

 lagen van Engeland (Wealden en Lias), waaruit Brodie en West- 

 wood insekten beschreven hebben , voor analoog met de lagen 

 van Solenhofen ; lat<;re onderzoekingen hebben echter geleerd 

 dat , hoewel de diervormen uit beide deze gesteenten tot 

 dezelfde palaeontologische periode gerekend worden , die van 

 Engeland in 't algemeen aanmerkelijk ouder zijn dan de litho- 

 graphische Jurakalk van Beijeren. 



In de eerste plaats trekt het onze aandacht — reeds Hagen 

 heeft hierop opmerkzaam gemaakt — dat de fossiele insekten 

 van Solenhofen meer in hun geheel en met uitgespreide vleugels 

 en pooten zijn bewaard dan die van Engeland , een verschijnsel 

 dat in den verschillenden gang van het versteeningsproces zijne 

 oorzaak hebben moet. Terwijl toch de insekten op de kust 

 van Solenhofen dood op het water drijvende zijn aangespoeld , 

 en eens liggende, zijn blijven liggen en langzamerhand zijn over- 

 dekt geworden, zijn daarentegen die van Engeland blootgesteld 

 geweest aan verplaatsingen door storm , hevige stroomingon en 

 dergelijke natuurwerkingen , waardoor zij als 't ware lang hebben 

 gezworven eer zij eene vaste rustplaats vonden en daardoor pooten, 

 vleugels en abdomen of thorax hebben verloren ; daaraan zal 

 het dan ook wel zijn toe te schrijven dat men in deze Engel- 

 sche gesteenten in evenredigheid zooveel dekschilden van Cole- 

 optera vindt, die door hunne stevigheid aan al deze invloeden 

 het best hebben kunnen weerstand bieden. 



Een tweede punt dat bij de vergelijking dezer Engclsche en 

 Beijersche fossielen onze aandacht trekt, is dat terwijl de Beijer- 

 sche insekten over het algemeen uitmunten door ligchaanisaf- 

 metingen, welke die der tegenwoordige periode, allhans op die 

 breedtegraden, verre overtreffen, die van Engeland mcerendeels 

 vrij klein zijn; een enkele blik op de platen in Brodies werk 

 is voldoende om elk daarvan te overtuigen. liet schijnt mij 

 toe dat deze Engelsche insekten meer wijzen op cene flora 

 groolendecls uil kruiden en Inge struikacblige planten bestaande, 

 en velen dezer insekten beschouwd moeten worden als bewoners 



