DER FOSSIELE INSEKTEN VAN BEIJEREN. 245 



Hoe worden deze fossielen gevonden en blootgelegd? is eene 

 vrang die mij reeds meermalen gedaan is. 



Zoo als bekend is leveren de groeven van Solenliofen en Eich- 

 stält een groot deel der steenen, die door de lilhographen ge- 

 bruikt worden; van daar ook de naam « lithographisclie schiefer. 

 Deze steen wordt aan stukken van verschillende dikte en grootte 

 gezaagd en in den handel gebragt, en is over het algemeen 

 vrij hoog in prijs; het is dan ook om die reden dat alleen die 

 stukken , welke door grofheid , ruwheid of hardheid niet ge- 

 schikt blijken te zijn om gepolijst te worden, aan het zoeken 

 naar fossielen worden opgeofferd. 



Het is dus alleen het z. g. n. afval der groeven , dat ons palaeon- 

 tologisch materiaal oplevert, waarschijnlijk als een verval voor de 

 werklieden, die door een slreepjen of oneffenheid en allerlei kleine 

 bijzonderheden , die ons zouden ontgaan maar hun door de oefening 

 in 't oog vallen, op het vermoeden van het bestaan van een fossiel 

 komen en dan zulk een stuk, somtijds alleen op goed geluk af, 

 opensplijten. Daar de Jurakalk zich in horizontale lagen heeft 

 afgezet, valt dit splijten gemakkelijker dan men uit de vastheid 

 van den steen zou opmaken en nog eerder dus splijt hij 1er plaatse 

 van het fossiel, even als een boek meestal op de plaats van den 

 bladlegger openvalt ; of wij het dier aan de onder- of bovenvlakte 

 zien zullen, hangt dus slechts van het toeval bij het splijten af. 

 Somtijds, wanneer de holle tegendruk niet in ééns geheel is 

 afgespleten , is eene kleine bijwerking nog noodzakelijk. 



Men verkoopt de gevonden fossielen aan naturalien-handelaars, 

 die er een nette, aan de grootte van het dier geëvenredigde 

 vorm aan geven en zoo komen zij vervolgens in onze musea. 



Sommigen dezer fossielen zijn min of meer geelbruin gekleurd, 

 eene kleur die afkomstig is van een ijzeroxyde dat in oplossing 

 er schijnt te hebben overgespoeld , gepraecipiteerd is en zich 

 vooral op de ruwere deelen heeft vastgezet, terwijl het van de 

 gladde plaatsen ligt weder afspoelde. Men vindt het b. v. vrij 

 sterk op de vrij ruwe bovenvlakte der elythra der orthoptera. 

 In de meer blauwachtige steenen uit de groeven van Eichstätt 

 vindt men dit ijzerverzuursel niet of zeer weinig. 



