VERSLAG. V 



2". drie (^(^ van Epinephele jurtina L. met eenige afwij- 

 kende teekeningen op de onderkant der vleugels ; 



3". eene Acronicta rumkis L., half licht en half donker 

 gekleurd ; de scheiding loopt midden over den thorax. Dit exem- 

 plaar is den 6*"" Augustus 1906 door spreker op smeer gevangen ; 



4*^. een cT van de zeldzaam voorkomende Nola striglila Schiff., 

 gevangen 15 Juli 1906. Deze soort was in geen 17 jaar meer 

 door spreker onder Apeldoorn waargenomen. Ter vergelijking 

 is een exemplaar van Nola confusalis H.S. bijgevoegd. 



Verder laat spreker voor de curiositeit een werkje 

 rondgaan, getiteld : »Wunder der Kleintierwelt von P. Martin 

 Gander, O. S. B.« In genoemd werkje wordt o.a. eene rups 

 afgebeeld, veel gelijkende op eene sphinxrups, op wier rug 

 eene bijna even groote sluip wesp zit en daaronder staat 

 »Schlupfwespe an der Kohlraupe« ! ! 



De heer van den Bergh laat zien de gele variëteit van 

 Ornithoptera arrnana Feld. ^ , afkomstig van Merauke op 

 Nieuw Guinea ; bij deze variëteit zijn alle vlekken, die bij 

 den type wit en blauwgrijs zijn, geel. 



Verder deelt spreker mede, dat hij in Augustus j.l. twee 

 exemplaren van Acherontia atropos L. vond, zittende, elk afzon- 

 derlijk, tegen de stengels van verdorde aardappelplanteu. Hij 

 oppert de vraag, of deze voorwerpen wellicht als pop bij ons 

 overwinterd hebben. 



De heer J. Th. Oudemans ziet in dit daar ter plaatse 

 aanwezig zijn van genoemde exemplaren geen bewijs voor die 

 stelling. Hij heeft de levensgeschiedenis van den doodshoofd- 

 vlinder tot in bijzonderheden nagegaan en de uitkomsten van 

 dat onderzoek neergelegd in een opstel, voorkomende in Dl. 41 

 van het Tijdschrift voor Entomologie. Afgaande op de tot nog 

 toe bekende feiten (zie gemelde verhandeling), die hier niet 

 behoeven te worden herhaald, kan men moeilijk tot een ander 

 besluit komen, dan dat de doodshoofdvliuder bij ons niet 



