VERSLAG. LIX 



deelen ; het vrat een paar gaatjes in de bloem en verschool 

 zich toen den geheelen dag daarin. Het was hier geel bestoven 

 geworden en toen zeer moeilijk te zien ; na het vreten scheen 

 het ruggevat iets roodachtig door. Intusschen begonnen de 

 stengels te verwelken ; den 26^ten ^q{ ^as in menig eitje met 

 de loupe reeds een larfje waar te nemen . . . maar, hoewel 

 deze ^eitjes slechts met een uiteinde in het blad bevestigd 

 waren, deed zich toch de nadeelige invloed gelden van de 

 veranderende sappen in het geelwordeude blad. Wel kwamen 

 2 Juni, nog twee larfjes te voorschijn, maar deze zagen er 

 bruinig en ziekelijk uit, en bezweken weldra. Het eerste larfje 

 is waarschijnlijk het slachtoffer geworden van een spinnetje, 

 dat te laat in het glas ontdekt werd. 



2. Eriocampa ovata L. 



Snellen van Vollenhoven zegt in de levensbeschrijving dezer 

 algemeen bekende soort : (Tydschr. voor Entom. Deel 6 p. 82) 

 »Waar de eieren gelegd worden is tot heden niet ontdekt . . . 

 Ik vermoed dat zij elk afzonderlijk in een bladsteel of bladrib 

 gelegd wurden, daar de larven steeds vrij ver van elkander 

 verspreid zi.jn. Ook Brischke en Cameron vermelden hieromtrent 

 niets. Spreker bemerkte dat de wesp aan de onderzijde van het 

 elzeblad zaagt in de hoofdnerf, niet bovenop maar ter zyde; 

 na eenigen tijd ontstaat hier dan eene bruine, korstig wordende 

 opzwelling, waarin zich 3 — 10 eitjes bevinden op een rijtje. 

 Soms treft men op twee of drie plaatsen van hetzelfde blad 

 deze verwondingen aan ; de uitgekomen larfjes verspreiden zich 

 in het blad, aldaar gaatjes uitvretend. 



Spreker kan hier tevens vermelden dat hij de proef nam 

 eene Trichiosoma tibialis Steph. j (welke met cocons door den 

 heer Schuyt op Meidoorn, gevonden werd) in te binden op 

 waterwilg, Saliv caprea. De meidoornwesp ging terstond 

 op wilg leggen ; Spreker hoopt hierover later te berichten. 



