148 J. TH. OUDEMANS. FATTNISTTSCHE EN BIOLOGISCHE AANTEEK. 



zeer licht leerageel. Juist dergelijke exemplaren komen nogal 

 voor in de buurt van Amsterdam. Ik heb er ook een uit 

 Warga (ter Haar). 



Fig. 19. Dit wijfje heeft dezelfde grondkleur, doch is ster- 

 ker geteekend dan het mannetje. Van dezen vorm heb ik 

 slechts twee wijfjes, nl. van Middelburg (Polak) en Apeldoorn 

 (Zack). 



'Fig. 15. Dit is de okergele, ik zou haast zeggen goudgele 

 vorm van het mannetje. Een drietal Amsterdamsche exempla- 

 ren behooren hiertoe. 



Fig. 20. Dit wijfje heeft ook de okergele kleur ; het is 

 een krachtig geteekend voorwerp. Ik bezit er ook, die weinig 

 geteekend zijn. Deze grondkleur is bij de wijfjes wel de meest 

 alsemeen voorkomende. 



Fig. 16 en 17. Deze vormen, Avaarin de gele en bruine 

 kleur naast elkaar voorkomen, zijn onder de mannetjes de 

 meest algemeene. 



Fig. 18. Hier is de grens bereikt en is het mannetje geheel 

 bruin, zonder geel. Ik bezit slechts één exemplaar, dat zóó 

 bruin is. Asselt, e. 1., 30 Augustus 1896, H. Crommelin. 



Een mannetje, dat nog eenige sporen van geel vertoont, 

 doch slechts zeer weinig, is mede in mijn bezit. Apeldoorn, 

 e. 1., 8 Juli 1893, Zack. 



Fig. 21. Dit is een effen bruin wijfje, doch de kleur blijft 

 aanmerkelijk lichter dan bij het mannetje. Veel komen zulke 

 voorwerpen niet voor ; ik bezit er drie, nl. twee van Apeldoorn 

 (de Vos, Zack) en een van Arnhem (Brants). 



Ook de rupsen van deze soort varieeren sterker in kleur. 

 Licht grijsblauwe, met veel wit en geel geteekend, vormen het 

 eene uiterste ; donker blauwgrijze, met zeer weinig lichte kleuren 

 gemengd, het andere. Bij Amsterdam vond ik steeds licht 

 gekleurde rupsen ; meer in het zuiden en oosten van ons land 

 dikwijls zeer donkere. Of er verband bestaat tusschen de kleur 

 van de rups en die van den vlinder, durf ik nog niet beslissen, 



