IV VERSLAG. 



est la plus voisine du Nevroptère ancestral." De aanverwante 

 Hylecoetus uit Europa heeft nog het rudiment van een mid- 

 den-ocel op den kop, als bij de primitieve Neiiroptera. De 

 Lymexylonidae leven achter schors of in hout en hebben 

 ook daar hare ontwikkeling. Prof. VAN Bemmelen vraagt ,,of 

 men het niet mogelijk kan achten dat, aangezien de duisternis 

 altijd een vernietigenden invloed op kleuren van levende 

 wezens heeft, de kleurloosheid dezer vormen toch secundair 

 kan zijn." Ook bij de groote groep der Stapliylinoidea (Silpliidae, 

 Staphilmidae enz.) kennen wij primitieve vormen, als Ptero- 

 lonia (Silph.), Omaliuni (Staph.) e. a. met ocellen, maar zonder 

 levendige kleuren Ook bij de Caraboidea (Carabidae, Dytis- 

 cidae enz., maar ook de Rhysodidae) heeft men aanwijzingen, 

 die op hoogen leeftijd duiden en zou zelfs Rhysodcs eene 

 primitieve levenswijze behouden hebben, maar toch niet als 

 uitgangspunt van de Carahidae en verwanten kunnen be- 

 schouwd worden, maar als een oude, gesplitste eindtak van 

 den stamboom dezer suborde. Men zou dus zeggen: de 

 primitiefste Coleoptera-vormen waren en zijn kleurloos, d. i. 

 met duistere tinten, als lichter of donkerder geel of bruinachtig, 

 dus op de dekschilden en vleugels geen kleurenpatroon. 



Tegenover de beschouwingen van Lameere, hoe plausibel 

 ze ook lijken, staat de studie van Ganglbauer (München. 

 Koleopterolog. Zeitg. 1903), waaruit blijkt, dat niet de Tercdilia 

 (met de fam. Lymexylonidae) als uitgangspunt van de groote 

 suborde der Crt/////arzV///(7;';;/^j' mag worden aangenomen, maar 

 daarentegen de groep der Ma/acodermata. Daarvan zouden 

 in 't bijzonder de Lycidae als het prototype der Canthari- 

 diformes moeten worden aangezien. Lameere, die eerst de 

 Teredilia als uitgangspunt aannam, erkende ook later (1. c. 

 XLVI, 1903), dat Ganglbauer zeer juist ziet met de Mala- 

 codermata als zoodanig aan te nemen. Nu weten wij, dat de 

 Lyciden zeer levendig gekleurde Malacodermata zijn ; ik her- 

 inner mij allerlei bont gekleurde vormen uit de tropen gezien 

 te hebben. Het bewijs voor Ganglbauer's stelling is, dat de 

 larven der Malacodermata er meer Campodea--d.c\\W^ uitzien 

 dan die der Teredilia. De wet van Brauer zegt: hoe meer 

 de larvevorm en de imago onderling en ook met den primitieven 

 Campodea-vorm. overeenstemmen, hoe meer dit insectent)'pe 



