VERSLAG. XV 



verdere segmenten wijiiroodachtig-chocoladebruin, het 2^ en 

 3'' segment aan weerszijden met drie zwarte stippen, in een 

 naar achter oploopende schuine rij geplaatst. Het 4^ tot 10^ 

 segment elk aan weerszijden met drie zwarte stippen in een 

 rechthoekigen driehoek geplaatst, twee boven elkander, de 

 derde recht achter de bovenste, zoodat van al deze segmenten 

 de bovenste stippen eene rechtlijnige rij vormen. 



Voorpooten, stigmata en anaalschildje, eveneens zwart. 



Pop lichtbruin, ingesponnen tusschen de bladeren in een 

 wit spinsel. 



Op 27 en 28 Juli 1916 verschenen de vlinders, 4$. 



Deze zijn vooral kenbaar doordat zij op de zwarte voor- 

 vleugels eenige witte schubben hebben. 



Het aantal inlandsche microlepidoptera bedraagt dus thans 

 962, dat der macro's 785 te zamen dus 1747 soorten. 



Op 6 Augustus 1916 ving Spr. toen hij met den heer VAN 

 DER Wiel op de eendenkooi te Leeuwen entomologiseerde, 

 twee wijfjes van Evergestis (Orobena) straniinalis Hb. 



Deze zetten reeds in de doosjes eenige eieren af, opeen- 

 gehoopt als die van de Tortriciden, dooiergeel met netwerk. 



Daar SNELLEN vermeldt : rups onbekend, SoRHAiiEN, (Klein- 

 schmetterlinge der Mark Brandenburg) vermeent ,,in den 

 Stengein von Sumpfgräsern", Meyrick de rups zeer kort 

 beschrijft, zonder citaten, en als voedsel opgeeft Barbarea, 

 Sinapis en Cardamine, was Spr. zeer benieuwd de rupsen te 

 leeren kennen. 



De in de doosjes afgezette eieren mislukten allen ; door 

 de vlinders echter in eene suikerflesch te bergen, met Phalaris, 

 Holcïis, Barbarea vulgaris en Cardamine pratensis, op welke 

 laatste twee planten de rupsen zich vertoonden, gelukte de 

 kweek zeer goed. 



De rupsen waren op i September 10 — 16 mM. lang, alge- 

 meene kleur vaal, bruinachtig zwart met groote, glimmend 

 zwarte wratten, gele zijlijn over de tracheeën, deze aan de 

 onderzijde onregelmatig wit afgezet. 



Buik vanaf de gele tracheeënlijn vuil witachtig grijs. 



Gestalte forsch, vrij dik, iets gedrongen. 



Kop groot, evenals het nekschildje glanzend zwart. Het 

 laatste met een middennaad, aan weerszijden waarvan zich 



