XLIV VERSLAG. 



grooten iepenspintkever aan. Spreker vermeldt een geval, 

 jaren geleden door hem waargenomen. Hij zag een gevelden 

 iepenboom, geheel en al doorgraven door de gangen van 

 de rups van Trypaniis cossus L. ; levende exemplaren van dit 

 insekt vond hij er niet meer in, maar wel een zeer groot 

 aantal door Botrytis aangetaste, gemummificeerde rupsen van 

 den meest verschillenden leeftijd , zeer kleine exemplaren 

 zoowel als geheel volwassene. Blijkbaar waren alle in dien 

 boom aanwezige rupsen geïnfecteerd ; daar de stam op be- 

 paalde plaatsen geheel doorgraven was, en de gangen der 

 verschillende rupsen elkaar op onderscheidene plaatsen kruisten, 

 liet zich de besmetting van het eene exemplaar door het 

 andere heel goed verklaren. 



Spreker vestigt verder de aandacht op de belangrijke schade, 

 dit jaar door Bracìiyrrliiìius singularis L. (picipes Y .) aan de 

 frambozenkultuur toegebracht in verschillende streken van 

 ons land, vooral in Zundert. De snuitkevers vreten niet 

 alleen aan de bladeren, maar worden vooral schadelijk door- 

 dat zij scheuten aanknagen en afbijten. Besproeiing met 

 arsenigzuurhoudende middelen (Parijsch- of Schvveinfürter 

 groen, loodarseniaat) gaf uitstekende resultaten. 



Daarop volgt eene mededeeling omtrent schade, vooral 

 door ApJiodius finietarius L., maar ook door Aphodius ater de G., 

 in eene champignonkvveekerij te Ugchelen bij Apeldoorn veroor- 

 zaakt. Zij worden schadelijk zoowel door het omwoelen van 

 den paardemest, die voor de kuituur der champignons dient, 

 als — naar beweerd werd — door het opeten van het daarin 

 aanwezige m}xelium. Tot dusver was Spreker nooit ter oore 

 gekomen, dat mestkevers schadelijk werden voor onze kuituur. 

 Hij las echter in het vverkje van Cauchois : ,, Manuel du 

 Champignonniste", bl. 53, dat deze schade in Frankrijk 

 algemeen bekend is en dat de ApJiodius fimetarius, die haar 

 veroorzaakt, daar onder den naam ,,Le Suisse" bekend is. 



De heer van Eecke deelt mede, dat het aantal inlandsche 

 Thysanoptera-sooYÌG.n is toegenomen en nu reeds 22 be- 

 draagt. Het was hem mogelijk, dit aantal zoo spoedig bijeen 

 te krijgen door de welwillende hulp van eenige leden der 

 Entomologische Vereeniging, in wier belangstelling hij onze 



